Afwachten

Nog 9 dagen, officieel. Maar het kunnen er nog 19 worden. Niet meer dan 10 dagen over tijd, heeft de dokter gezegd, want anders wordt de bevalling te zwaar.

Niet alleen de bevalling is zwaar, of kan zwaar worden, Godelieve begint ook meer en meer last te hebben van ongemakjes. Zeker zure oprispingen doen haar de hele tijd geen deugd, maar nu BBv2 (in het lang: baby versie 2) behoorlijk groot geworden is, vindt ze gene goede slaaphouding meer.

En bovenop de fysieke ongemakken is er nog het psychische: onze tweede spruit mag wel eens komen!
Ja, ik weet het: we zijn nog niet eens aan de vermoedelijke bevaldatum (18-01-2012), maar Laurens werd 15 dagen te vroeg geboren. Sinds die ‘deadline’ verstreken is, stijgt de spanning toch een beetje.
Zo kan ik de deur niet meer uit zonder GSM bij de hand, en pakken we de koffertjes al mee in de auto wanneer we ergens naartoe rijden. Je weet immers maar nooit!

 

Getting ready – week 2

De eerste ‘echte’ week van 2012, en we zijn er meteen stevig ingevlogen. Nou ja, stevig: het doel deze week was om elke dag te sport, en dat is gelukt!

Overzicht week 2:

Gewicht (deze week): -1,8 kg
Gewicht (totaal): -1,8 kg

Lopen (deze week): 31,5 kilometer
Lopen (totaal): 34,5 kilometer

Fietsen (deze week): 25,4 kilometer
Fietsen (totaal): 25,4 kilometer

Zwemmen (deze week): 0 kilometer
Zwemmen (totaal): 0 kilometer

Andere sporten (deze week): 1 wedstrijd zaalvoetbal
Andere sporten (totaal): zaalvoetbal (1x)

Getting ready – week 1

De week telt eigenlijk maar 1 dag, en dan nog een feestdag ook.

Toch trok ik voor de eerste keer sinds lang de loopschoenen aan, om de eerste kilometers van het nieuwe jaar af te maken.

Qua gewicht sta ik een dikke kilo zwaarder dan vorig jaar deze tijd. Niets opzienbarends dus, maar eerder een goede motivator om er stevig tegenin te vliegen. Ook het percentage vetten is aanzienlijk, maar door voldoende sport en aangepaste voeding zal dat wel dalen.

Overzicht week 1:

Gewicht (deze week): +/- 0
Gewicht (totaal): +/- 0

Vetten (deze week): +/- 0
Vetten (totaal): +/- 0

Lopen (deze week): 3 kilometer
Lopen (totaal): 3 kilometer

Fietsen (deze week): 0 kilometer
Fietsen (totaal): 0 kilometer

Zwemmen (deze week): 0 kilometer
Zwemmen (totaal): 0 kilometer

Andere sporten: geen

Een nieuw jaar, een nieuw doel

Zoals steeds start ik het jaar met een of meerdere (sportieve) doelen.

Eerst en vooral is er natuurlijk de nakende bevalling van Godelieve, en alles wat erbij komt kijken. Ik hoef er waarschijnlijk geen tekening bij te maken dat hier behoorlijk wat tijd inkruipt.

Verder is er zowel het werk (CTG) als het werk in bijberoep (Personal IT), die beiden telkens meer tijd lijken op te slorpen.

En zijn er bovendien nog de hobby’s: DJ, zaalvoetbal (2 ploegen) en andere sporten. Net in die sporten heb ik me een nieuw doel gesteld: een Long Distance Triatlon. Niet zomaar een triatlon bovendien: het wereldkampioenschap. Ja, ik ben goed gek.

Je moet immers weten: ik kan amper zwemmen, relatief gezien. Waarom relatief? Omdat ik wel degelijk kan zwemmen zonder te verdrinken, maar dat ik na de zwemproef in triatlons steeds bij de laatste 10 uit het water kom. Kan ik het niet, omdat ik het niet graag doe, of doe ik het niet graag, omdat ik het niet kan, die vraag laat ik in het midden.

Het zal dus trainen worden. Veel trainen.
Zeker om aaneensluitend 4 kilometer te zwemmen, 120 kilometer te fietsen en 30 kilometer te lopen. :-)

Ik zou tegen 29 juli een ‘dikke’ 17 kilogram moeten vermageren, dringend leren zwemmen en voldoende fietsen. Het lopen, dat zit wel snor.
Snor, maar eerst moet ik wel terug in conditie komen en kilo’s verliezen. :-)

Vandaar dat ik daarnet een eerste rondje ging lopen: 3 kilometer aan een gezapig tempo, maar toch voldoende om het hart wat te doen kloppen. Het is nog niet veel, maar het is een begin!

Is testing and/or ISTQB really dead?

During and in the aftermath of EuroSTAR 2011, a lot of discussion was going on whether testing was already gasping for air, struggling to stay alive in an altered world. A lot of opinions, a provoking keynote and some time of reflection allowed me to consolidate my thoughts and to share them with you.

First of all, testing is not dead. If you only take a look at all the fuzz we, as testers, are making, only to prove to ourselves that we exist, we cannot say that testing is dead. We must all agree that testing was already burried several years ago. There are few jobs or even activitites that keep on chatting about definitions, standards and stuff, instead of sharing stories and experiments on how to improve the overall quality of software.

If testing would still be alive, and testing is indeed, like almost any test approach clearly states, about collaboration, then where are all these collaborators? Where can we find the business users, functional and technical analysts, software architects and project managers (non-exhaustive list) while our beloved testing conferences take place? Right. Working! Creating things! And that is what we should be doing.

In the comments of one of James Bach’s posts, Jari Laakso claimed that ISTQB is killing people. I can only assume that he’s joking, since no human with an IQ of less than 2 digits would read James’ blog.  But that does not mean that the whole certification discussing has little to no value. There are 2 opponents on the battlefield: the traditionalists (“every tester should be certified”) and the partizans (“a certitificate is a claim for stupidity”). They share the same weapons, and even often use the same tactics: a solid belief in their own opinion.

I’m ISTQB Foundation certified, and an accredited trainer, so I haven’t got an unbiased view. A certification doesn’t make you a (better) tester. But neither does having no certificate. For me, the certificate is like a driving license. With the right training, everybody can pass the exam to obtain a license. The license only guarantees that the holders have at least learned once the same set of basic skills. Do they need all of them, all the time? Of course not!

But some people are “naturals”. They can drive a car, because they have good genes, because they have practices similar eye-hand-foot coordination games in their childhood, or because they’re just plain lucky. Are they lesser drivers? Of course not.

If I would be hiring a personal driver, one of my requirements would be a driving license. Even though I know that doesn’t give me the guarantee that I’ve found the best driver. And maybe, someone would advise me, based upon his/her experience, to hire a driver without license, because of his skill set. And maybe I would, but then I would suggest the driver to take the exam.

An ISTQB certificate doesn’t make you a better tester. It isn’t a guarantee on tester quality. It’s a mandatory hurdle towards internationalization. And it needs adaptation. Urgently! Let’s start by adding a workshop Exploratory testing to the curriculum, and see what will be the impact…

Roland Janssen in de media

Ben ik nu de enige die zich stoorde aan volgende foto?

Wat zien we hier?

  • Roland Janssen die wegevoerd wordt
  • Roland Janssen beschermd zijn gezicht met de P-Magazine van deze week
  • P-magazine staat toch (onder meer) bekend om zijn fotoreportages van schaars geklede dames
  • Roland Janssen, dat is toch die man die beschuldigd wordt van zedenfeiten en verkrachting?

Hou die man een krant voor zijn hoofd, een handdoek, een deken, een tulband wat mij betreft.
Maar choqueer alsjeblief geen slachtoffers door zoiets toe te staan!

RIP: the rooster

Ongeveer een jaar geleden kregen we 2 kuikentjes cadeau. Het zouden, werd ons beloofd, schitterende legkippen worden.

De term legkippen was echter ruim geïnterpreteerd: een van de kuikentjes groeide uit tot een forse haan.
Op zich geen probleem: een bekje meer of minder maakt niet echt verschil, ware het niet dat de haan uitgroeide tot een dolgedraaide tiran in het kippenhok.

Dolgedraaid, vermits hij op de gekste momenten begon te kraaien: om middernacht, in de namiddag, en dergelijke. Een tiran, omdat hij zijn wil en voortplantingsdrag opdrong aan alle beesten in het kippenhok, inclusief een bejaarde eend.

Gisteren ging de gekke haan finaal te ver: onder het oog van Laurens startte hij een gevecht met een kip, een bloedbad dat nipt werd vermeden door de haan uit het kippenhok te halen.

Zo kon het niet verder, en het beeste werd uit zijn eigen gekheid verlost. We zullen hem morgen gedenken, terwijl we stoofpot van haan eten…

Nieuwsitem: Belg kocht vorig jaar 62 kg groenten en 79 kg fruit

Opmerkelijk artikel in De Standaard van vanmorgen: het verbruik van groeten en fruit per Belg is vorig jaar (licht) gestegen.

Enkele vragen / bedenkingen die me voor de geest schieten:

  • Hoe meten we zoiets? Nemen we de totale hoeveelheid verkochte groenten en fruit, en delen we dat door het aantal Belgen?
    Maar wat dan met voedselpaketten?
  • Is dat wel zo positief als het klinkt? Misschien kocht de Belg vorig jaar wel meer groenten en fruit, maar teelde hij minder op eigen grond.
  • Wanneer we de cijfers naar dagtotalen vertalen, komen we uit om 170 gram groenten per dag en 216 gram fruit per dag. Oftewel: één appel en twee tomaten per dag.
  • Spreken we hier alleen van verse groenten en fruit, of ook van blikvoeding, diepvriesvoedingen en samengestelde maaltijden?
  • Worden de aankopen van restaurants hier mee in gerekend?

DVV Antwerp Marathon 2011: T minus 70 hours

Minder dan drie dagen scheiden me van de start van de DVV Marathon van Antwerpen, maar voorlopig ziet het er niet zo goed uit. Sinds de Nekkerloop zondag ben ik niet meer kunnen gaan lopen wegens een blessure.

Een loopblessure? Neen.
Overbelasting? Neen.
Iets lomps? Ja.

Toen ik maandag Laurens met de fiets naar de crèche bracht, viel de fiets tegen mijn linkerknie. Er is niets aan te zien, maar ik heb er serieus last van bij het trappenlopen, en wanneer ik even stilgezeten heb.
Voorlopig spaar ik de knie zoveel mogelijk, al tracht ik wel de conditie te onderhouden door met de fiets naar het werk te gaan. Zolang ik niet op de trappers recht ga staan lukt dit vrijwel pijnloos.

Wat het weer voor zondag betreft ziet het er degelijk uit. De nacht zal koud zijn (en dus hopelijk veel zuurstof vasthouden): rond de 5 graden. Maximale temperatuur wort geschat rond de 18 graden, met slechts 5% kans op neerslag.

De wedstrijd zelf start om 9u30. Vorig jaar spendeerde ik 3 uur en 17 minuten aan de 42 kilometer, maar had ik 3u45 voor ogen.
Dit jaar stel ik mijn ambities bij, en mik ik op 3u30 minuten. Aankomst voorzien rond 13u dus… Maar eerst: hopen dat er gelopen kan worden!

Nekkerloop

Gisteren nam ik, een beetje tegen mijn eigen verwachting in, deel aan de Nekkerloop in Meise.
Enerzijds stond deze wedstrijd van bij het begin van mijn voorbereiding op mijn kalender, en bovendien liep ik deze wedstrijd al in het verleden.
Anderzijds was het een behoorlijke afstand, slechts 7 dagen voor de marathon van Antwerpen, en tijdens een wedstrijd kan ik nooit me de handrem lopen. Misschien was het verstandiger van gewoon een tiental kilometer te gaan trainen? Dan zou ik daar bovenop ook niets van Parijs-Roubaix hoeven te missen.

Na veel wikken en wegen besloot ik toch naar Meise af te zakken. Het was mooi weer, het zou een goede test zijn, en als ik niet deelnam ging ik waarschijnlijk toch niet meer kunnen gaan lopen.

De wedstrijd zou om 14u30 beginnen, en de inschrijvingen sloten om 14u. Enkele minuten voor 2 nam ik de afrit Wolvertem/Meise. Een massa wagens stond me al op te wachten: het goede weer was uitnodigend genoeg om de vele recreatieve lopers te doen afzakken naar De Nekker.

Aan de inschrijvingsbalie was er nog onduidelijkheid over de juiste afstand: 15,7, 16 of 16,2 kilometer? Het bleek uiteindelijk om 16,2 kilometer te gaan, verzekerde de organisatie. Een goede voorbereiding voor diegenen die volgende week willen deelnemen aan de 10 Miles in Antwerpen!

Vlak voor de start liep ik nog een ex-collega tegen het lijf, die ook nog snel een wedstrijd in de benen wou hebben. Terwijl we aan het keuvelen waren over de voor -en nadelen van Polar en Garmin was de wedstrijd al op gang gevlagd. Ik stond behoorlijk vooraan, maar liet de grootste kanonnen graag passeren. Dit was, voor mijn, geen snelheidswedstrijd, maar eerder een (weliswaar doorgedreven) training. Ik vatte plaats rond de twintigste plaats, en liet me meevoeren met het tempo.

Na anderhalve ronde langs de Finse piste doken we verder het domein in, voor 3 langere plaatselijke rondes van 5,1 kilometer. Ik probeerde mijn tempo strak te houden, en stak nog snel wat lopers voorbij. De lessen van het afgelopen jaar in het achterhoofd nam ik plaats vlak achter een loper met een gelijkaardige lichaamsbouw, om zo economisch mogelijk te lopen.

Na de eerste ronde liep ik in vijftiende positie, maar liet ik de loper voor me gaan: het tempo was net te hoog. Van dan af liep ik moederziel alleen, tot ik in de laatste ronde lopers begon te dubbelen. Na een snel laatste rondje langs de piste finishte ik als dertiende in 1u5m48s.

Over de wedsrijd zelf ben ik behoorlijk tevreden, in het zicht van de marathon volgende week. Wanneer ik echter vergelijk met de 20km van Brussel van vorig jaar, dan staat er nog wat werk op het programma.

De hele uitslag van de Nekkerloop (16,2km) vind je hier. Alle foto’s hier.