Archief van 'school'

Marathon van Antwerpen: dilemma

Volgende week zondag vindt de Marathon van Antwerpen plaats. Twee jaar geleden was ik al van de partij, en echt onder de indruk was ik er niet van: het parcours was behoorlijk monotoom. Toch kriebelt het opnieuw, maar de twijfels zijn eveneens van de partij.

Waarom zou ik deelnemen?
Eerst en vooral: de uitdaging. Een marathon is en blijft een fysische en mentale uitdaging, ongeacht de conditie en trainingsintensiteit.
Bovendien is Kevin van de partij. Niet dat we gaan samen laten, maar wel altijd goed voor de moraal.
Tenslotte is het een goede graadmeter voor de 20km van Brussel, en een goede training voor de Dodentocht.

Waarom zou ik niet deelnemen?
De dag ervoor vindt er een (zwaar) feestje plaats, en de marathon start ‘s morgens (half tien). Onmiddelijk na aankomst zou ik me naar huis moeten gaan omkleden, om rond 14u te arriveren op een babyborrel. Omstreeks 18u wordt ik opnieuw in Londerzeel verwacht, om vandaar uit te vertrekken naar Anderlecht. Om het plaatje helemaal compleet te maken wordt ik op maandagmorgen in Nederland verwacht om een examen gaan af te leggen. Het is dus niet alleen de tijdsrestrictie, maar ook de mogelijkheid om te kunnen leren.
Niet dat het noodzakelijk is, maar de vorige keer was Godelieve erbij (op de fiets). Deze keer kan dit niet.
Tenslotte is en blijft het een lelijk parcours en is de deelnameprijs behoorlijk hoog: 40 euro voorinschrijving, 50 euro op de dag zelf.

Afwachten dus. Vermoedelijk zal het van de zin van de dag (of de dag ervoor) en de geblokte leerstof afhangen of ik al dan niet aan de start verschijn. De 10 Miles is geen optie, vermits deze pas in de namiddag start.

Voor de geïnteresseerden heb ik alvast het parcours op een GPS-kaart uitgetekend:

10_miles

Teambuilding Delta

Dit seizoen zijn er veel aanpassingen aan de kern van Delta.

Zoals steeds was er in het tussenseizoen een komen en gaan van spelers en trainers, maar om de jeugd een kans te geven, werd eveens beslist om alle junioren bij de huidige kern te voegen.

Hierdoor is een grote groep spelers ontstaan: een 40-tal.
Om elkaar wat beter te leren kennen, besloten we met de hele groep op teambuilding te gaan.

Vanmorgen om 8u15 was het zover: met 17 stonden we op de parking verzamelen te blazen.
Enkele moesten op het laatste moment afblazen, maar het merendeel van de jongere generatie stuurde gewoon zijn kat.

Ze hebben wat gemist!

Na een autorit van 80 minuten arriveerden we in Rome, een deelgemeente van Durbuy.
Sommigen hadden van dat kleine anderhalf uurtje geprofiteerd om nog wat slaap in te halen.

Eerste activiteit van de dag was mountainbike.
De fietsfanaten hesen zich in hun traditionele klederdracht, maar nergens waren er geschoren benen te bespeuren.

Al in de eerste afdaling was er een tuimelperte op te merken, zonder al te veel ergs.
Na enkele nijdige hellingkjes, ongeveer halverwege het parcours, werd er afgestapt, om wat te drinken (al dan niet alcoholisch).

Rond de middag bereikten we de aankomst.

Onder het middagmaal (spaghetti, lasagne, croque monsieur of broodjes) konden we ‘genieten’ van de edele vissport.

In de namiddag stond een kayak-tocht op het programma, waarbij de fles jenever vlot rond ging.
De ene was al wat meer bedreven dan de andere.
Of dit een gebrek aan stuurmanskunst was, of het gevolg van de Filliers, is nog steeds niet geweten.

Na de gebruikelijke waterspelletjes (kano’s kantelen) werd er gewisseld van kleren, en nog een terrasje bezocht.

Naderhand werd de race richting Londerzeel ingezet, inclusief slapers en sanitaire tussenstops.

In Londerzeel ging een deel van de deelnemers nog samen op restaurant, om de avond af te sluiten.

Hebben de nieuwelingen zich hierdoor beter kunnen integreren? Nee.
Hebben we ons geamuseerd, en was het voor herhaling vatbaar? Des te meer!

Tweede job

Behalve mijn dagtaak bij CTG (en gestationeerd bij Agfa Gent), ben ik nog steeds actief bij d-signs, het bedrijfje dat Karel-Jan en ik opstartten in onze KHLeuven-periode.

Dit bloeit nog steeds als nooit tervoren.
Vaste klant sinds jaren is Wim Florquin, de voormalige baas van café De Colff.

Deze is, sinds kort, de mede-eigenaar van twee nieuwe zaken: ‘t Ladeuzebagetje, een broodjeszaak, en D’Store, een kledingswinkel gespecialiseerd in overstock van sportkledij.

Vanavond hadden we, na de Stallions-nederlaag in de eindronde, een vergadering.

Ik ga het de komende weken en maanden nog behoorlijk druk hebben: naast mijn gewone job, de verbouwingen en de voorbereidingen van de trouw, moeten er op korte termijn 2 websites ontwikkeld worden, en talloze reclamecampagnes gelanceerd worden.

Boeiende tijden!

Voorbereiding gestart

Godelieve had op haar communiezieltje beloofd dit jaar deel te nemen aan de 20km van Brussel, wanneer ze in haar eerste zit van de 2e lic. TEW zou slagen.

Aangezien de voorwaarde van de belofte vervuld werd, dient ze deze van haar kant te eerbiedigen.

Mist een grondige voorbereiding loopt Godelieve dus op zondag 28 mei haar eerste loopwedstrijd.

En deze voorbereiding begon vanmorgen, met een ‘opwarming’: een parcours langheen het kanaal tot in Tisselt, en terug.

Indien de spieren morgen niet te stijf en te stram zijn, zal het programma de komende weken intensiever worden, en zich voornamelijk toespitsen op uithouding en minder op snelheid.

Allemaal op post dus, om Godelieve aan te moedigen!

Afscheid

De kogel is door de kerk: na vele maanden ziekte heeft Wim Florquin, de zaakvoerder van café De Colff, besloten zijn zaak over te laten.

Vanaf 31/01/2006 zal De Colff nooit meer zijn zoals ze was: ze wordt overgenomen door Walter van Goidsenhoven, baas van de Lido en groothandelaar in dranken.
De dagelijkse leiding wordt overgelaten aan 2 geranten, de bazen van café Alegria en café ‘t Forum.

Het is met spijt in het hart dat ik afscheid neem, vermits De Colff gedurende mijn studententijd en tot de dag van vandaag een prominente plaats in mijn leven innam.
Zo is er ondermeer ZVC Stallions Leuven opgericht, onze zaalvoetbalploeg, en vond d-signs er zijn oorsprong.
Al bijna 4 jaar verzorg ik zowel het ontwerp en onderhoud van de website, als de marketing rondom (affiches en flyers). Tevens kon je me steenvast op vrijdag terugvinden achter de toog.

Nu, het is niet dat dit allemaal abrupt gaan eindigen. De nieuwe bazen namen al contact op om het werk verder te zetten, maar enkele collega’s werden reeds aan de kant geschoven.

Gisteren was het als vanouds de VIP-party, om goede klanten te belonen met gratis drank en eten.
Om een belangrijke periode af te sluiten, stemde ik ermee in om nog één laatste maal achter m’n geliefde toog 2 plaats te nemen.
Ondanks de goede opkomst en dito muziek neem ik toch met een wrang gevoel afscheid: ik had hier graag nog enkele jaartjes aan verder gewerkt.

Desalniettemin wens ik Wim veel plezier in zijn ’pensioen’, veel beterschap, en bedank ik hem voor de mooie kansen die hij me gegeven heeft doorheen de jaren.

Wim, jij en De Colff, we gaan je missen!

Test team Meeting CTG

Ik heb net een Test Team Meeting met CTG achter de kiezen, in het Elewijt Center te Zemst.
Wat houdt zo’n meeting nu in?
Van 17u tot 18u zijn er broodjes en drankjes, zodat iedereen de tijd heeft om te acclimatiseren (of te laat te komen).
Na wat bijgebabbeld te hebben met de collega’s is er dan de meeting zelf, van 18u tot 20u.
Naderhand is er dan de ‘Après-meeting’, met de nodige drank en versnaperingen.

De meeting zelf was voor de eerste keer geen uitbundige goed-nieuws-show.
Jawel, wij (CTG) in het algemeen, en testing in het bijzonder blijft ‘booming business’, met een groei van omzet van 40% en een winstgroei van 42%, maar deze cijfers liggen wel achter op het budgetteerde.
De reden? We hebben te weinig mensen in dienst.
Net nu, wanneer de kranten vol staan met doemscenario’s van werkloosheid en brugpensioen, vindt CTG geen werknemers, geschikt voor software testen.

Daarom, een oproep: mensen op zoek naar een boeiende, dynamische job, met een diploma hoger onderwijs (HOKT, HOLT of universitair), stuur je CV naar michael.pilaeten[at]ctg.com .

Tot zover deze blik achter de schermen :-)

Dinner @ SGI

Ondanks de werken staat het sociale leven niet stil.

Daarom had Godelieve gisteren (zaterdag) afgesproken met 2 ex-klasgenootjes om naar het jaarlijke eetfestijn van hun vroegere school te gaan.

Beide zijn zwanger (9 maand en 7 maand), en werden ondersteund door hun respectievelijke partners.

Met zijn zessen was het een avond om nooit te vergeten: enerzijds was de conversatie en het weerzien enorm aangenaam, maar dat kan niet van het geserveerde eten gezegd worden.

De soep viel nog mee, maar de wijn was zo koud dat het leek alsof hij uit de diepvries kwam.
Voor het hoofdgerecht was er de keuze tussen tong in madeirasaus en kalkoen in jachtsaus.

Ik ga de details achterwege laten, maar geloof me vrij: ik was zelden zo opgelucht een toilet te vinden!

Verkeerde job

Soms denk ik wel eens dat ik de verkeerde job uitoefen, of althans: de verkeerde studies achter de rug heb.

Het leven van een informaticus, en zeker van een test engineer, bestaat erin dag in dag uit simultaan meerdere computerprogramma’s aan de praat te houden.

Concreet betekent dit een 9-tal uren per dag in het kader van je functie vastgeroest te zitten voor je scherm.

Wanneer je na de uren nog bijklust in het informaticawereldje, loopt het aantal uren voor de PC al snel op tot 12 of meer.

Zonlicht wordt schaars, eerder een storende factor op blinkende CRT -of TFT schemen.

Opleidingen worden vaak omgetoverd tot ‘google-het-zelf’, of, wanneer de baas over voldoende middelen beschikt, een exotische trip naar Diegem.

Dan heeft Godelieve het beter getroffen: ik ga allesbehalve beweren dat haar job boeiender zal zijn dan de mijne. Integendeel: ik hou van m’n job, en vind net dat een vereiste om ze goed kunnen uit te oefenen.

Maar de werknemers van Ernst & Young worden op tijd en stond wel degelijk in de watten gelegd, ter compensatie van de lange dagen en nachten die hen ongetwijfeld te wachten staan.

Morgen, donderdag, gaat Godelieve al eens kennismaken met haar nieuwe collega’s. Ze zal dan waarschijnlijk een hoop studiemateriaal voor de kiezen krijgen, waarvan verwcaht wordt dat het gekend is voor ze haar functie begint uit te oefenen.

Haar contract gaat in op maandag 3 oktober. Dan mag ze haar bedrijfsauto gaan oppikken. Na een harde eerste week vertrek ze dan op zaterdag 8 oktober al naar de Costa Del Sol, met, en op kosten van, Ernst & Young. Deels seminarie, deels ontspanning, allezins een leuke ervaring.

En dat is net waarom ik de verkeerde job gekozen heb: ze zullen nooit IT-professionals naar die warme landen landen sturen, want hun vaalbleke huid en fragiele apparatuur kan die warmte niet aan.

Voorlopig zal ik het dus maar moeten doen met de straling die er van mijn beeldscherm komt. :-)

Leuven, Alea Iacta Est

Woensdag was me het dagje wel: niet alleen kregen we bezoek van bewindvoerder en schatter, maar we moesten ook nog eens naar Leuven, om de definitieve overdracht van studio en garage te bezegelen.

De laatste stukken herrinering werden verwijderd, de meterstanden werden opgenomen en de sleutels overhandigd…

Met spijt in het hart (en tranen in de ogen) trokken we de klemmende voordeur voor een laatste keer achter ons dicht.

Rest ons enkel nog de brieven van de nutsmaatschappijen in te vullen.

We zullen Leuven missen als woonplaats, maar we zullen de banden trachten aan te houden: De Colff, de Stallions, winkelen,…

Leuven leeg

Godelieve en Katleen hebben gisteren een prachtprestatie geleverd: dankzij enkele uren hard labeur zijn ze erin geslaagd het hele kot op te frissen. Alles moest eraan geloven: douche, WC, lavabo, keukenkasten, boekenkasten, kleerkast, bureau, ramen, deuren…. Zelfs de frigo (met ingebouwde diepvries) werd ontdooid.

Rest ons vanavond alleen nog naar Leuven te gaan om de sleutels te overhandigen en de borg (hopelijk) in ontvangst te nemen, waarna we deze periode definitief kunnen afsluiten.