Archief van 'allerlei'

Hoe was het?

Zelden kreeg ik deze vraag zo vaak voor de voeten geworpen, en was het zó moeilijk om er op te antwoorden.

Want waarover gaat het? Over de wedstrijd zaalvoetbal van vrijdag? De marathon van zondag? De babyborrel van zondag? De kampioenenmatch van zondag? Of het examen van maandag?

Het antwoord situeert zich wel telkens in de positieve sfeer: de Relegators wonnen, de babyborrel van Jente was een succes (nogmaals proficiat Matti & Evy met een wolk van een dochter!), de kampioenenmatch was leuk (en laat), de marathon viel goed mee, en het examen bracht me een diploma.

Dus ja, het was goed. Uitstekend zelfs :-)

Wat is het nu?

borstkliniek

Een kliniek voor te kleine borsten?
Of een te kleine kliniek voor borsten?

http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=GNB2N0KD0

Hij is er

Hij is er

Wit. Elegant. Knap.

Maar nog 2 weken aan de kant. Waarom zou je op eigen kosten rijden wanneer je over 2 bedrijfswagens beschikt.

11 kilometer op de teller dus :-)

Foute foutboodschap

Wat is hier nu juist de bedoeling van? Een mededeling? Is er een actie vereist? Waarvoor dient die Cancel knop?

 outlook

Blijkbaar een dialoogvenster dat ze bij het usability team van  Microsoft over het hoofd gezien hebben.

1 probleem, 2 handelswijzen

Vandaag de dag heb je in een gemiddeld bedrijf 2 soorten mensen: de problem solvers, en de problem managers.

De problem solvers zijn het makkelijkst om te verklaren: iemand heeft een probleem, schakelt een problem solver in en het probleem geraakt opgelost. Typische voorbeelden van problem solvers: loodgieter, elektricien, mechanieker, netwerk engineer.

De problem managers zijn moeilijker te beschrijven. Het zijn die mensen die eigenlijk te weinig weten of kunnen om een probleem op te kunnen lossen, maar door anderen wel worden aangesproken om het probleem van de baan te helpen.

Binnen de IT gaat het meestal zo:

  • Tester A vindt een probleem. Maakt een defect (bug) aan. (Of stuurt een mail, belt, … whatever.)
  • Het probleem belant meestal op de schoot van zijn manager, manager A. Een typische problem manager. Heeft een heel team onder zich, en is alleen globaal op de hoogte van de gebruikte systemen en architectuur.
  • Manager A weet niet echt waar het probleem aan gelegen is, en stuurt het door naar de manager van het ontwikkelteam, manager B.
  • Die op zijn beurt is ook een problem manager, maar destructief: hoe minder problemen zijn team moet oplossen, hoe makkelijker hij zijn targets haalt. Vandaar zijn initiële reactie: de bug negeren en/of terugsturen naar tester A, of diens manager.
  • Op de dagelijkse defect meeting haalt tester A zijn gram: hij vertelt aan de business user over het gevonden defect, wat die laatste onmiddelijk beschouwt als een showstopper. Met zo’n probleem kunnen we niet in productie gaan. het defect wordt teruggestuurd naar manager B.
  • Deze stuurt het probleem door naar een beschikbare ontwikkelaar, die al snel inziet dat het probleem niet aan zijn code ligt, maar aan iets in de hardware. De ontwikkelaar stuurt een weinigzeggende mail naar de hele zooi: tester, beide managers en de business user, waarin hij de schuld steekt op de hardware.

Op dit moment hebben we 5 mensen in de rol van problem manager, maar niemand die optreed als problem solver. Waarom niet? Omdat problem solvers zich traditioneel laag in de hiërarchie bevinden. Ze zijn geweldig in hun taak, specialiseren zich gedurende vele jaren, maar blijven steeds op dezelfde post. De managers boven hen veranderen om de haverklap van functie en kennen de bewuste problem solvers helemaal niet.

Op zo’n moment heb je een ouwe rot nodig die weet wie je moet contacteren. En weet je wat? Die worden steeds zeldzamer.

Idealiter beschikt elke organisatie over een verhouding van 1 problem manager over 8 problem solvers. Maar omdat iedereen tegenwoordig een bedrijfswagen wilt en half de Vlaamse beroepsbevolking hoger onderwijs genoten heeft, trekt die verhouding alsmaar meer scheef.

Problem managers roepen tegen elkaar om een oplossing te zoeken, maar etaleren te weinig kennis ter zake. Het is niet (steeds) dat ze niet bereid zijn de handen uit de mouwen te steken, ze weten alleen niet hoe.

Wat kan je doen als je zelf in de rol van problem manager zit? Heel snel de problem solvers vinden. Niet door meetings, niet door te communiceren via telefoon en mail. Door rond te lopen. Door te praten met mensen. Door eens na te gaan in je bugtracking systeem wie er nu eigenlijk die bugs effectief heeft opgelost.

En laat ons hopen dat de verhouding niet verder scheeftrekt…

VTM op Drupal

Maar blijkbaar toch niet zo goed geconfigureerd. Of zijn ze daar in Vilvoorde niet gewend van meer dan 10 bezoekers op hun website te hebben?

vtm-drupal

Liftpersoonlijkheden

Vaak kan je je, aan de hand van hoe iemand zich in een lift gedraagt, een beeld vormen over zijn/haar persoonlijkheid.

Typische voorbeelden:

  • Eeen lift gedurende het spitsuur (qua liften). Een tiental collega’s staat te wachten. De knop om te stijgen/dalen is ingedrukt. Desondanks wurmt er zich iemand toch doorheen om nogmaals op de knop te drukken. Een ongeduldige type, dat nooit zelf verantwoordelijkheid voor iets zal nemen.
  • Zelfde situatie, met tien collega’s in diezelfde lift. Een gebouw van 30 verdiepingen. Knopjes worden ingedrukt. Ondanks een goede en verzorgde trappenhal drukken collega’s vlotjes op de knoppen net onder of boven deze die reeds ingedrukt zijn. De luie types, of zelfingenomen. Maken zich niet graag moe, of interesseren zich alleen in hun eigen wereld. De andere knopjes vallen hen niet eens op.
  • Zelfde situatie, de lift stopt voor de derde keer. De deuren gaan open, niemand stapt uit. Het verstrooide type. Beseft niet eens dat dit zijn/haar verdieping is. Te druk met dromen of met het aftellen naar alweer een avondje voor de buis.
  • Zelfde situatie. De deuren gaan open. Voor je staat iemand die binnenkijkt, en ziet dat de lift effectief omhoog gaat, in plaats van naar beneden, zoals gehoopt. Het agressieve type. Weet dat, om te dalen, je het knopje met puiltje naar beneden moet indrukken, maar denkt dat de regels niet voor hem/haar gelden.
  • Persoon X komt veel te dicht tegen je aan staan, in een niet eens zo volle lift: het vrijpostige type. De enige oplossing is een welgemikte elleboog.
  • Persoon Y kan het dan weer niet laten je zonder boe of ba aan te spreken: het sociale type. Brengt 80% van de kantoortijd door rondom de koffiemachine.
  • Persoon Z brult de hele lift bijeen met zijn verhalen over zijn laatste café/discotheekbezoek en de daarbij horende veroveringen. De tooghanger. Brengt stiekem blikjes Cara pils mee naar het werk, en overtuigt collega’s om ‘s middags voor hem een extra glas wijn uit de kantine mee te brengen. Is ‘s morgens niet aanspreekbaar wegens cold turkey, en ‘s namiddags ook niet, wegens te zat.
  • De man/vrouw die, wanneer je de lift binnenstapt, vraagt welke verdieping je moet hebben (wanneer het niet zijn/haar beroep is om dat te doen). De ijverige werkkracht. Een carrière zit er niet in, wegens te gemotiveerd en dienend. De mensen die het echte tempo op de werkvloer aangeven.

Nog types?

Londerzeels dialect (1)

Deze week gehoord: Shjètvoas.

Beter gekend als: staartbeentje.

De ondertitels van De Standaard

Best even nakijken jongens:

annick-fiets

annick-zakken

Afzetters

Dan is eens mens al eens te vroeg op zijn bestemming, maar wordt hij in ‘t zak gezet door grootgrondbezitters.

Het scenario:
Michaël rijdt parking Bond (Kinepolis) in Leuven in om 18u04.
Neemt de trap en gaat het winkeltje binnen.
18u07: cadeautje is afgerekend.
Betaalautomaat boven is stuk, beneden betalen.
18u11: betaling: 1,70 euro
18u13: parking verlaten.

68 beffers voor 9 minuten parkeergenot… Fun!