Archief van 'persoonlijk'

Tête à tête

Godelieve en ik waren gisteren uitgenodigd voor een feestje, KNT. Laurens bleef aldus een anchtje overnachten bij Bomma en Bompa, terwijl wij koers zetten richten Bonheiden.

Je kan evenwel niet gaan feesten op een lege maag, dus besloten we, zoals in de goede oude dagen :-), met zijn tweetje een hapje te gaan eten.

Het werd, als vanouds, de Camogli in Antwerpen. Als hapje namen we de mix van lookbroodjes. Godelieve nam de gebakken tonijn en ik de pasta met gerookte zalm en mascarpone als hoofdgerecht. Lekker, redelijk snel, gezellig en niet te duur, meer heb je niet nodig. Mmm, toch wel: aangenaam gezelschap. Maar dat was verzekerd! :-)

Voorbereiding seizoen – week 10

Vorige week vond je hier geen update over de voorbereiding, en ook deze week is het een minimaal berichtje.

De reden is simpel: twee weken geleden heb ik me twee dagen, tegen beter weten in, naar het werk gesleept. De kracht om te sporten en/of te lopen ontbrak compleet. Woensdag geraakte ik amper uit bed, en trok ik richting dokter. De conclusie: keelontsteking oftewel, in minder mooi Nederlands: een angine.

Vrijdag was het ergste leed geleden, maar toen kregen we het nieuws dat mijn moeder gestorven was. Dat werd een hele organisatie, zodat er geen tijd overbleef om te lopen.

Met andere woorden: op 14 dagen tijd ben ik er slechts eenmaal in geslaagd om te sporten: een langere loopronde gisteren. Het werd 15,5 kilometer in 1u 8m.

Dat heeft natuurlijk zijn gevolgen voor m’n gewicht. Snoepen doe ik nog steeds niet, en alcohol heb ik evenmin aangeraakt. Maar van een redelijk intense sportbeleving terugvallen in het grote zwarte gat doe je niet onbestraft: in totaal kwam ik op 2 weken tijd 700 gram bij. Het goede, of niet zo slechte, nieuws: niets daarvan is vetweefsel: dat bleef stabiel.

Deze week is het nog wat afwachten wat er op de planning geplaatst kan worden. Zaalvoetbal op vrijdag is zeker, maar daarbuiten is het ‘s avonds al behoorlijk druk.

Brunch – Lunch

Deze middag waren we door Kevin en Karen uitgenodigd voor een lunch. Plaats van afspraak: restaurant Kaai in Boom.

Het werd een gezellige tijd, waarbij we met zijn vijven genoten van een laat maar rijkelijk ontbijt, en waar de gespreksonderwerpen duchtig van richting durfden veranderen. Het doet me trouwens plezier om Kevin en Karen, ondanks hun drukke agenda, wat meer ontspannen te zien. De druk van het studeren is er af, en de blik kan naar de toekomst gericht worden.

Na een dikke twee uur tafelen begon onze sloeber wat moe te worden, en zetten we koers richting Londerzeel, maar niet zonder eerst de aagenda’s naast elkaar gelegd te hebben, en onmiddelijk een volgende afspraak vast te leggen.

Die middag in de Fnac

Ergens diep verscholen in onze kast lagen al enkele weken 2 cadeaubonnen van Fnac. Niet de traditionele bons, maar de nieuwerwetse: bankkaarten. Van die plastic ondingen waarvan je nooit weet hoeveel geld er op staat. Clever gezien van Fnac, daar niet van, maar qua customer experience wel een serieuze nul.

Aangezien het de laatste dag van de solden is, en de Fnac zich bovendien binnen wandelafstand bevindt, trok ik over de middag richting City 2. Al snel vond ik een drietal boeken, en begaf me nadien naar de kassa.

De barcodes werden gescand, het te betalen bedrag verscheen op de kassa, en ik overhandigde mijn eerste Fnac-bankkaart.  Pling! 25 euro verdween van het totaal. Ik overhandig kaart nummer 2. Geen pling! De kassierster trekt de kaart meermaals door de scanner, doch helaas.

In rad Frans (terwijl er 3 nederlandsetalige boeken voor haar neus liggen) begint ze een uitleg dat er geen geld op de kaart staat. Wanneer ik haar de verpakking laat zien, neemt ze de kaart en verdwijnt voor een kwartier. De rij achter mij neemt intussen serieuze proporties aan, en het gemomple neemt toe.

De kassierster keert terug, zonder kaart. Nog steeds in een Franse woordenwaterval vang ik iets op als niet geïnitialiseerd. Mij best, maar wat doe ik eraan? Omdat ik ondertussen het spoor bijster ben vraag ik om een supervisor, bij voorkeur Nederlanstalig, zodat ik zelf ook mijn verhaal kan doen. Maar liefst vier (4!) mensen worden er bij gehaald, maar niemand kan mij in het Nederlands voorthelpen.

Uiteindelijk heb ik het hele boeltje maar cash betaald, zonder te weten wat er nu eigenlijk aan de hand was met die kaart. Kan ik het nu maken om aan de schenker te vragen of er wel degelijk geld op gestort was? Zowel het bedrag als de uiterste datum stond echter wel op de Fnac-verpakking.

En foei Fnac, dat jullie mensen niet degelijk te woord kunnen staan!

Vertrokken

2011 is van start gegaan, en naar jaarlijkse gewoonte gaat dat vergezeld van de nodige goede voornemens.

Zoals steeds brandt de ambitie weer om mooie sportieve prestaties neer te zetten, maar daar horen natuurlijk enige opofferingen bij.

Sinds gisteren is de kraan des overvloeds weer afgesloten: geen alcohol, snoep of andere zoetigheden. Dat, gecombineerd met een strak trainingsschema, moet mijn gewicht binnen de kortste keren drastisch omlaag krijgen.

En de doelen voor dit jaar? Primair, het gebruikelijke duo: de 20km van Brussel (29 mei) en de Dodentocht (12 augustus). Secundaire doelen: de Pegasusloop (27 maart), de marathon van Antwerpen (17 april) en de watermolentriatlon (18 juni). Tenslotte zijn er nog enkele wedstrijden die ook op mijn radar staan, maar waar deelname niet voor verzekerd is: de triathlon in Geel (8 mei), de triathlon in Viersel (27 augustus), de marathon van Berlijn (25 september), de marathon van Brussel (2 oktober), de marathon van Eindhoven (9 oktober), de marathon van New York (6 november), de winterduathon van Grobbendonk (11 november) en de marathon van Kasterlee (13 november).

Uitdagingen genoeg dus… :-)

Verdwenen: Kris Van Camp

Gedurende de nacht van zaterdag 20 op zondag 21 november verliet Kris Van Camp de dancing Café d’Anvers in Antwerpen, omstreeks 4u10.

Enkele minuten later, ter hoogte van de Oudemansstraat, verliet Kris onze groep, en liet weten dat hij “nog verder wou feesten”. Hij vertrok opnieuw, stapvoets en zonder jas, in de richting van de Verversrui.

Dat was de laatste keer dat we Kris zagen.

Heb jij Kris gezien, of heb je iets verdachts gezien in die buurt, of ergens anders dat met deze verdwijning te maken kan hebben, geef dan even een seintje, of verwittig de plaatselijke politie, of de politie van Antwerpen Centrum.

Wapenstilstand

Vandaag zwijgen niet alleen de wapens. Ook op ander gebieden is het stil, of verkilt de stilte ons hart.

We moesten immers afscheid nemen van een goed maat, ploegmakker en vriend. Veel te jong, veel te kort, veel te snel.

Er is geen manier om dit te bevatten, noch om het te verwerken. Een vrouw, een zoon, een moeder, broers, schoonbroer, zus en schoonzussen ervaren plots een groot gapend gat aan tafel. De familiekring is, voor de tweede maal in minder dan een jaar tijd, doorbroken.

Ik twijfel er niet aan dat de kring zich, eens de zwartste en koudste wintermaanden door zijn, opnieuw zal sluiten. Dat men een nieuwe ring zal smeden, gemaakt van vriendschap en verdriet, van herinneringen en liefde, die sterker zal zijn dan tevoren.

En toch.
Zal de herinnering misschien mistiger worden met het strijken der jaren, maar blijft zij eeuwige glimlach en peperkoeken hart ons altijd bij.

Rust zacht, Siggi!

Uithuizig

Een job brengt af en toe wat verplaatsing met zich mee. Vaak met de wagen, vooral in België.

Binnen enkele weken moeten zowel Godelieve als ik voor het werk ons platte landje verlaten.
Godelieve vliegt voor een weekje naar de US of A, terwijl ik voor 3 dagen EuroSTAR in Kopenhagen zal bijwonen.

Het niet de eerste keer EuroSTAR, en ik kijk er alvast naar uit. Zowel de locatie, de groep als het programma ogen veelbelovend.

Godelieve kijkt ook uit naar de States, vooral naar New York. Benieuwd met hoeveel koffers ze ditmaal terugkomt :-)

Memories…

Vanochtend reed ik met de fiets naar het werk, toen de iPod al shuffelend ineens een portie Rihanna door m’n oren blies.

Onmiddelijk moest ik terugdenken aan Agfa Gent: toen mijn opdracht er, na iets meer dan drie jaar, opzat, hadden mijn collega’s enkele cadeautjes voor me in petto, met onder andere dit singletje. Ieder van hen had zijn handtekening op de hoes geplaatst, zodat ik me hen steeds voor de geest kon halen wanneer ik later naar dit nummer zou luisteren.

Wel, het werkte :-)
Toen ik daarna op CTG aankwam, liep ik een Agfa-collega tegen het lijf. Tijdens de pauze werden er vlotjes straffe verhalen uitgewisseld, en met plezier teruggedacht aan de tijd van toen.

Oud worden?

De Standaard Stemtest

Weet u nog welke partij voor welke waarden staat? En deze ook in het beleid kan doordrukken?

Ik al eventjes niet meer.
Vandaar dat de Stemtest van De Standaard me wel nuttig leek. Wiens partijprogramma leunt het dichtst bij mijn wereldvisie aan?

En wat bleek?

standaard_stemtest

Hoewel ik me misschien ergens kan vinden in het resultaat, moet dit toch wel even genuanceerd worden:

  • Er werden slechts 30 vragen gesteld, met een simpel ja of nee antwoord (of geen mening). Geen ruimte voor enige nuance.
  • Neem bijvoorbeeld de vraag of daders van geweldige overvallen langer gestraft moeten worden. Voor mij niet. Ze moeten beter gestraft worden. Maar wat antwoord je dan? Nee? Of Geen mening?
  • Of: De hoogte van de kinderbijslag moet afhankelijk zijn van het inkomen van de ouders. Volledig mee akkoord. Spijtig genoeg vrees ik niet op die manier waarop het door de partijen gaat ingevoerd worden. Hoe hoger het inkomen van de ouders, hoe hoger, wat mij betreft althans, de kinderbijslag. Diezelfde lijn kan je trouwens doortrekken naar dienstencheques. Waarom moeten deze voor iedereen even duur zijn? Het zijn meestal de hoger opgeleiden, of op zijn minst de full-time tweeverdieners, die amper tijd hebben om telkens opnieuw hun woning kraaknet achter te laten. Maak het voor zo’n mensen goedkoper om met dienstencheques te werken, en beloon bovendien de beste werknemers in de sector. De verhalen die je hoort over zoektochten naar een geschikte hulp in het huishouden…
  • De NVA bovenaan? Mja. Maar hoe zijn de 30 vragen gekozen? En hoe zijn ze geformuleerd?
    Het momentum is momenteel voor de NVA, en dat zorgt steeds voor subjectieve beïnvloeding.
  • Een verkiezingsprogramma of overtuigingen betekent helemaal niet dat je zo’n beloftes ook kan waarmaken. Als je morgen een partij uit te grond stampt die de belasting op arbeidsinkomen afschaft (en deze vervangt door een belasting op kapitaal), een hogere pensioenuitkering beloofd, een betere werking van justitie garandeert, enzovoort. Je zal op zo’n Stemtest hoog scoren, maar daarom niet hoog scoren in peilingen of bij de verkiezingen

Dus nemen we deze test voor wat hij is, catalogeren we hem bij zijn Flair of Libelle tegenhangers en gaan binnen enkele weekjes vrolijk stemmen voor de politieker die ons al geholpen heeft.