Nekkerloop

Gisteren nam ik, een beetje tegen mijn eigen verwachting in, deel aan de Nekkerloop in Meise.
Enerzijds stond deze wedstrijd van bij het begin van mijn voorbereiding op mijn kalender, en bovendien liep ik deze wedstrijd al in het verleden.
Anderzijds was het een behoorlijke afstand, slechts 7 dagen voor de marathon van Antwerpen, en tijdens een wedstrijd kan ik nooit me de handrem lopen. Misschien was het verstandiger van gewoon een tiental kilometer te gaan trainen? Dan zou ik daar bovenop ook niets van Parijs-Roubaix hoeven te missen.

Na veel wikken en wegen besloot ik toch naar Meise af te zakken. Het was mooi weer, het zou een goede test zijn, en als ik niet deelnam ging ik waarschijnlijk toch niet meer kunnen gaan lopen.

De wedstrijd zou om 14u30 beginnen, en de inschrijvingen sloten om 14u. Enkele minuten voor 2 nam ik de afrit Wolvertem/Meise. Een massa wagens stond me al op te wachten: het goede weer was uitnodigend genoeg om de vele recreatieve lopers te doen afzakken naar De Nekker.

Aan de inschrijvingsbalie was er nog onduidelijkheid over de juiste afstand: 15,7, 16 of 16,2 kilometer? Het bleek uiteindelijk om 16,2 kilometer te gaan, verzekerde de organisatie. Een goede voorbereiding voor diegenen die volgende week willen deelnemen aan de 10 Miles in Antwerpen!

Vlak voor de start liep ik nog een ex-collega tegen het lijf, die ook nog snel een wedstrijd in de benen wou hebben. Terwijl we aan het keuvelen waren over de voor -en nadelen van Polar en Garmin was de wedstrijd al op gang gevlagd. Ik stond behoorlijk vooraan, maar liet de grootste kanonnen graag passeren. Dit was, voor mijn, geen snelheidswedstrijd, maar eerder een (weliswaar doorgedreven) training. Ik vatte plaats rond de twintigste plaats, en liet me meevoeren met het tempo.

Na anderhalve ronde langs de Finse piste doken we verder het domein in, voor 3 langere plaatselijke rondes van 5,1 kilometer. Ik probeerde mijn tempo strak te houden, en stak nog snel wat lopers voorbij. De lessen van het afgelopen jaar in het achterhoofd nam ik plaats vlak achter een loper met een gelijkaardige lichaamsbouw, om zo economisch mogelijk te lopen.

Na de eerste ronde liep ik in vijftiende positie, maar liet ik de loper voor me gaan: het tempo was net te hoog. Van dan af liep ik moederziel alleen, tot ik in de laatste ronde lopers begon te dubbelen. Na een snel laatste rondje langs de piste finishte ik als dertiende in 1u5m48s.

Over de wedsrijd zelf ben ik behoorlijk tevreden, in het zicht van de marathon volgende week. Wanneer ik echter vergelijk met de 20km van Brussel van vorig jaar, dan staat er nog wat werk op het programma.

De hele uitslag van de Nekkerloop (16,2km) vind je hier. Alle foto’s hier.

Reageer