De Colff – the end

Aan alle sprookjes komt een eind, maar dit sprookje kent niet zo’n aangename afloop.

Na maanden vol geruchten, vrezen en angsten is de kogel nu definief door de kerk: De Colff is verkocht, en gisteren was er de laatste keer Colff op zijn best.

Vele oude barmannen tekenden present voor wat het einde betekende van een tijdperk.
26 Jaar langs was De Colff, onder leiding van Wim Florquin, voor vele Leuvense studenten een veilige thuishaven, waar ze steeds terecht konden voor een frisse pint, gelijkgestemde zielen en muziek naar hun hart.

Aan ons hart lieten we het gisteren niet komen, al kregen sommigen onder ons het wel wat zwaar.

De nieuwe bazen houden dan welliswaar de naam, maar plannen (volgens de geruchten) een radicale trendbreuk.

Colff, we gaan je missen.
Wim, bedankt voor alles!

Afscheid

De kogel is door de kerk: na vele maanden ziekte heeft Wim Florquin, de zaakvoerder van café De Colff, besloten zijn zaak over te laten.

Vanaf 31/01/2006 zal De Colff nooit meer zijn zoals ze was: ze wordt overgenomen door Walter van Goidsenhoven, baas van de Lido en groothandelaar in dranken.
De dagelijkse leiding wordt overgelaten aan 2 geranten, de bazen van café Alegria en café ‘t Forum.

Het is met spijt in het hart dat ik afscheid neem, vermits De Colff gedurende mijn studententijd en tot de dag van vandaag een prominente plaats in mijn leven innam.
Zo is er ondermeer ZVC Stallions Leuven opgericht, onze zaalvoetbalploeg, en vond d-signs er zijn oorsprong.
Al bijna 4 jaar verzorg ik zowel het ontwerp en onderhoud van de website, als de marketing rondom (affiches en flyers). Tevens kon je me steenvast op vrijdag terugvinden achter de toog.

Nu, het is niet dat dit allemaal abrupt gaan eindigen. De nieuwe bazen namen al contact op om het werk verder te zetten, maar enkele collega’s werden reeds aan de kant geschoven.

Gisteren was het als vanouds de VIP-party, om goede klanten te belonen met gratis drank en eten.
Om een belangrijke periode af te sluiten, stemde ik ermee in om nog één laatste maal achter m’n geliefde toog 2 plaats te nemen.
Ondanks de goede opkomst en dito muziek neem ik toch met een wrang gevoel afscheid: ik had hier graag nog enkele jaartjes aan verder gewerkt.

Desalniettemin wens ik Wim veel plezier in zijn ’pensioen’, veel beterschap, en bedank ik hem voor de mooie kansen die hij me gegeven heeft doorheen de jaren.

Wim, jij en De Colff, we gaan je missen!

Wedstrijdje voetbal

Het heeft een tijdje geduurd, maar ik heb voor het eerst in weken nog eens mijn veldvoetbalsloffen aangetrokken.

Reden was de vriendschappelijk (uhum) wedstrijd tussen de Leuvense café’s De Colff en Alegria.
Als webmaster en voormalig barman van De Colff kon ik dan ook niet op de afspraak ontbreken.

Op de terreinen van het sportkot in Leuven werd de strijd der Titanen beslecht.

Inzet was er zonder twijfel: het verliezende café engageerde zich ertoe 2 vaten te trakteren in het winnende café.
En aangezien Wim, de baas van De Colff op voorhand reeds orakelde dat hij onder geen beding 2 vaten wou betalen, wisten we wat gedaan.

De vele toeschouwers konden genieten van een hoogst aimabele wedstrijd, waarin De Colff duidelijk de maat nam van Alegria: 10-6. Rekening houdend met de 6 afgekeurde doelpunten, kunnen we het wel een verdiende overwinning noemen.

Enig minpuntje: de afwezigheid van douches na een wedstrijd op een hoogst zompig speelveld…

Vermoeiende dag

De inspanningen kostten vandaag hun tol: na een hele dag afbreken en een hele nacht werken als barman, stond er, na slechts één uurtje slaap, het uitgraven van de funderingen op het programma.

Wonderwel verliep de dag heel goed: ik heb de hele dag 2 bazen kunnen dienen :-)

Op de eerste verdieping was mijn oom de deur tussen de twee huizen verder aan het dichtmetsen, en op het gelijkvloers groeven mijn vader en ik zowel de funderingen uit, als de werkput voor nutsleidingen in de technische berging.

Op twee dagen tijd is de bouw omgekeerd enorm vooruit gegaan: er is progressie in de degressie.

Achter de toog

Het is een zestal maanden geleden dat ik mijn barmanplunje voor de laatste maal aangetrokken had, maar het was De Colff die me vroeg om nogmaals achter de toog plaats te nemen, ter ere van the Foute Disco Party.

Het was een geweldige avond: enorm druk, maar vooral: grandioos om al mijn ex-collega’s eens terug te zien.

Het concept was simpel: er werkten gisteren alleen ex-werknemers, en dat betekende dolle pret, zowel voor ons, het personeel, als voor de klanten.

Dit is zeker nog eens voor herhaling vatbaar!