Feestdag = werkdag

Pinkstermaandag. Door het mooie weer voltrekt er zich een volksverhuis van het binnenland naar de kust. Niets daarvan in Londerzeel: daar wordt naarstig doorgewerkt.

Mijn vader en ik waren een hele dag druk in de weer.
We ruimden het laatste afval uit de tuin, boorden alle Ytongblokken vast, sorteerden en zaagden het hout, kuisten de garage op, maar vooral: werkten de ijzeren dragers weg in de zijmuur van onze slaapkamer.

Na dit verlengde weekend ziet alles er in Londerzeel al heel anders uit: de tuin is terug bewandelbaar, in de garage kan men terug gereedschap terugvinden, en binnen in het huis zijn de belangrijkste taken volbracht.

De komende weken kunnen we dan de mazouttank blootleggen, zodat deze geruimd kan worden, maar eerst moeten dan wel de containers opgehaald worden.

Eenmaal deze weg zijn, kunnen we dan ook de poort hangen die we in elkaar staken.

Container n°2

Godelieve en ik waren vandaag het grootste deel van de dag in Londerzeel, scheppend, zeulen en afval kappend.

Ondanks enkele onderbrekingen (het bezoek van Sabine, Geert & kids, en de maaltijd op locatie) slaagden we er toch in de hele berg weg te werken, met uitzonderingen van een klein bergje aarde.

Zo staan er nu dus 2 containers klaar voor ophaling.

Een minder aangename vaststelling: bij nazicht van het reeds gepresteerde werk, bleek een ruit in de living gebarsten te zijn, en sluit het klapraampje van de badkamer op het gelijkvloers niet goed.
De architect heeft hier al weet van, en zal Van Doorslaer contacteren.

Afval, afval, afval

Het is een menselijke gewoonte minder aangename taken wat langer laten aan te slepen.

Zo kwam er sinds november geen container meer, en gaven we stielmannen een vrijgeleide om alle bouwafval op de voormalige gazon te storten.

Vooraf hadden we een mooie onderverdeling gemaakt: ijzer, hout, steengruis, aarde (en zand), plastic, en herbruikbare zaken.

We zagen echter al snel dat we te optimistisch waren: men stortte het afval kriskras op een hoop.
Vermits we rekening hielden met de prijzen van september vorig jaar voor containers, maakten we ons niet echt zorgen: de beperkte meerprijs voor een gemengde container, in vergelijking met een container met alleen steengruis, was niet van die mate dat sorteren van prioritair belang was.

Sindsdien zijn de prijzen voor gemengd afval echter pijlsnel de hoogte ingegaan: tot 6 oude Blegische Franken per kilo.

Vanmorgen startten we dus met het sorteren van de afvalberg.

Na ongeveer een half uurtje gingen de eerste stemmen al op om alles gewoon op te scheppen, en op de container te smijten. We kwamen op onze scheptocht immers talloze onsmakelijke verrassingen tegen: menselijke uitwerpselen en dergelijke.

Zo gezegd zo gedaan.
Wanneer de eigenaar van het containerbedrijf echter langskwam om de volle container (12 kuub) op te halen, en een nieuwe af te leveren (6 kuub), schrokken we ons een hoedje van de verwachtte kostprijs: om en bij de 2000 euro.

De taken werden hierdoor herverdeeld: het restant van de afvalberg lieten we links liggen.
Mijn vader begon aan het plaatsen van de Ytongblokken,terwijl Godelieve en ik manueel alle steengruis uit de grote container in de kleine laadden.

Omstreeks 22u, na 14 uur noeste arbeid, besloten we de werkdag te beëindigen.
Morgen komen Godelieve en ik terug om de conatiner verder te vullen.

Elektriciteit (dag twee)

De elektricien ging pas in de late namiddag langskomen om ons de kneepjes van het vak te leren, maar dat weerhield er ons niet van om reeds in de voormiddag de nodige werkjes op te gaan knappen in Londerzeel.

We gingen van start met het uitkappen van de dichtgebetonneerde goot, maar daarin de afvoerbuizen van het tweede verdiep.
Nu de stalen balken er liggen, kunnen we deze langs de onderzijde van het plafond leggen, zodat we op de tweede verdieping minder chape moeten leggen.

Na dit werkje werd het overschot van de leien verplaatst, zodat er ruimte is om volgend weekend een container te laten afleveren.

Vervolgens slepen we de vloer van de veranda gelijk. Vroeger stond er immers tussen de veranda en de keuken een muur, maar sinds deze afgebroken is, lag de vloer niet meer op één lijn.
We hebben nu, op aanraden van de vloerder, de vloer over de hele lengte op één lijn geslepen, zodat de keukenvloer er passend kan op geplaatst worden.

Rond 14u30 arriveerde Danny, en kregen we onze instructies (en een kleine demonstratie) voor het leggen van leidingen.
Mijn vader trok wat groen weg na het aanhoren van de technische kant van de zaak, maar we verdeelden het werk zodat ieder van ons de juiste taak toebedeeld kreeg.
Eenmaal Danny terug naar huis was, kwamen we op kruissnelheid.

De avond begon al te vallen, toen ook mijn oom langskwam, om een handje toe te steken.
De avondmaaltijd werd overgeslagen, en toen ook onze enige lamp het begaf, stelden we vast dat het al half elf was.

We hebben dan ook een enorme inspanning geleverd: op het gelijkvloers en het eerste verdiep ligt het merendeel van de bekabeling voor stopcontacten, en alle bekabeling voor lichtschakelaars.
Alle gaten voor de verlichting van het gelijkvloers zijn geboord, en de kabels zijn gelegd.

Nu is het echter tijd voor een frisse douche, zodat we na een korte nachtrust morgen verder kunnen werken.

Nieuws van de architect

De architect wist gisteren langs de telefoon enkele interessante weetjes mee te delen.

1. De ijzeren balken die het plafond van de living (de vloer van de slaapkamers) gaan dragen, worden vandaag (woensdag) of morgen (donderdag) geleverd.
2. De plaatsing van deze balken zal, idien het weer het toelaat, deze week nog gebeuren.
3. In de loop van deze, maar allezins voor het einde van volgende week, zou de volledige houten dakconstructie af moeten zijn.
4. Naderhand zou de oorspronkelijke aannemer nog even langskomen voor de finale afwerking (tussen dak en muren, plaatsing blauwe hardsteen, …)
5. Eenmaal deze werken afgerond zijn (idealiter de eerste week na Pasen) kunnen we het nieuwe trapgat kappen.
   Dit weekend kunnen we (indien de balken geplaatst zijn tenminste) de betonnen balk boven al wegkappen.
6. Wanneer dit gebeurd is, kan er contact opgenomen worden met de metaalbewerker, die de trappen gaat plaatsen (maar deze vanzelfsprekend eerst moet opmeten).
7. In de eerste of tweede week na Pasen komt de dakdekker dan, om het eigenlijke leiendak te plaatsen.
8. Vervolgens is het tijd voor zowel de waterleiding, de elektrische installatie, als de ramen en deuren. Om deze niet al te stoffig te maken, is het aan te raden al vooraf de slijpwerken voor electriciteit en water uit te voeren.

En dan zijn er nog de buitenbepleistering, het leegruimen van de oude mazouttank, het plaatsen van de waterput, het opbreken van de waterafvoer (om aan te sluiten op de nieuwe waterput), het vullen van enkele containers (met afval dat op het gazon ligt opgestapeld),…

Werk genoeg dus.
We zullen ons de komende weken en maanden alvast niet vervelen!

Onverwachte arbeid

Euforisch gedrag, het kan als een boomerang in je gezicht terugkeren.

Ondanks bevestiging van de architect gedurende de voorbije dagen dat al het mogelijke werk door ons reeds uitgevoerd was, en dat het nu tijd was voor de stielmannen om aan de slag te gaan, bleek de realiteit net iets anders uit te vallen.

Vanmiddag hadden we immers een samenkomst met de aannemer en de architect, om concrete afspraken voor de komende weken te maken.

En wat bleek: om gemakkelijk te kunnen werken dienden alle betonnen brikken boven de voormalige garage ontmanteld te worden.
Op die manier werd het eveneens mogelijk de muur tussen keuken en garage te slopen, alsook de muur tussen badkamer en garage.

De aannemer schatte dat dit (met 2 werkkrachten) ongeveer 2 volle dagen in beslag zou nemen, en rekende hiervoor een som aan die zou schommelen tussen de 1500 en 2000 euro.
Wanneer hij echter in rekenschap bracht wat wij tot nu toe reeds verwezelijkt hadden, raadde hij ons aan dit weekend nog alles op alles te zetten, en zoveel mogelijk van deze werken zelf uit te voeren.
Hij verwachtte echter niet dat wij dit volledig zouden kunnen volbrengen.

Meer aanmoediging hadden we echter niet nodig: een container werd besteld, de trainer gebeld om mijn aanwezigheid te annuleren en het werkplunje werd bovengehaald.

Met vereende krachten maakten we gestaag vorderingen, ware het niet dat de container lang op zich liet wachten.
Ook de richting van afbraak was niet bevorderlijk, waardoor het vullen van de conatiner bemoeilijkt werd door vallend puin.

Na de afbraak van het betonnen plafond ruimden we al een deel van de brokstukken op, en sloopten vervolgens de resterende binnenmuur. Naderhand bleven er enkel een stofwolk en een hoop brokstukken over.

Omstreeks 21u was de taak volbracht: alles was gesloopt, en de container was gevuld.
Waar een aannemer 2 volle dagen zou aan werken, klaarden wij op slechts een namiddag.

Als je me zou vragen waar ik tot nu toe het meest fier op zou zijn, zou ik twee zaken vermelden: de afbraak van het dak, en het werk dat we vanmiddag verrichtten.

Goedgevulde zondag

Dit was me het dagje wel: na slecht 3 kwartier slaap een container vullen met leien, om vervolgens na een douche en een stevig middagmaal weer op pad te gaan.

De leien zijn nu eindelijk verwijderd, zodat het dak vrij is voor werken.
Sympathieke man, maar een ondertoon van cynisme en concurrentie tussen de containerbedrijven is onmiskenbaar aanwezig.

Daarna moesten we naar D&C Interieur om er het technisch plan van onze keuken af te halen.
Blijkbaar zullen er nog kleine aanpassingen nodig zijn aan het huidige plan, om de keuken met alle aanhorigheden op de juiste plaats te kunnen positioneren.

Tenslotte wendden we de steven richting Schoten, vanwaar we in het gezelschap van Kevin & Amber onze reis verderzetten richting Valkenburg.
In de beroemde mergelgrotten onder de Cauberg bezochten we een unieke kerstmarkt.

Eindelijk eens geen aaneenschakeling van Glühwein-standjes, maar kramen waar zowaar koopwaar werd uitgestald.
Na enkele uurtjes kuieren en genieten van de sfeer begaven we ons terug naar Willebroek, zodat we ietswat uitgerust aan de nieuwe werkweek zouden kunnen beginnen.

Container ribbedebie

Het was een week vol loze hoop.

Waar ik vorig weekend nog vleitig orakelde dat onze eigen arbeid op de werf er tijdelijk op zat, moet ik enkele dagen later mijn mening al grondig herzien.

De nutsvoorzieningen zouden immers spoedig (hypothetisch) langs kunnen komen, en in een bevroren ondergrond graven is niet vanzelfsprekend.

Verder moesten de afgebroken leien nog naar beneden gehaald worden, dus bestelden we een asbest-container.

Zolang we moesten wachten hielden we ons bezig met de graafwerken, maar regelmatig belde ik het containerbedrijf om te informeren naar de vorderingen.
Steeds werd ik met een excuus om uitstel gevraagd.

Toen er om 18u nog steeds geen container was, belde ik een concurent, die garandeerde dat er morgenochtend (om 8u) een container voor de deur zou staan.

Dat gaat zwaar worden: eerst gaan draaien, en dan nog eens een containertje vullen, maar we weten waarvoor we werken he.

En de vierde en laatste dag…

… betonneerde hij de energiebox :-)

De put binnen mocht gedicht worden, maar eerst moesten de energieleidingen goed vastgezet worden.

Hiervoor werd beton afgemaakt op de ouderwetse manier, en met de kruiwagen binnengereden.

Daarna werd de put met aarde gedicht.

Andere taken die vandaag vervuld zijn: uitslijpen van binnenmuur voor de afvoer van het tweede verdiep, het opmetsen van de schoorsteenmantel, en het vullen van container nummer zoveel.

Beton wegbreken

Beton wegbreken is geen lachertje, en soms volstaat ‘standaard’ gereedschap niet of nauwelijks.

Om ons vandaag het werk wat te vergemakkelijken, hadden we zowel een compressor als breekhamer gehuurd, net als een container.

Het was spijtig genoeg ons dagje niet: idealiter brak er één man beton af, zodat de twee andere met kruiwagens van en naar de container konden rijden.

De containerfirma stond echter in panne, zodat de container pas tegen half 4 ‘s avonds arriveerde.

Nodeloos te zeggen dat we dubbel werk moesten verrichten, maar na een frustrerende werkdag zit ook deze taak er alweer op.