Tag Archieven: Londerzeel

Pegasusloop

Gisteren stond met stip aangeduid in mijn agenda. Niet alleen daar, maar ook in tal van Excel-lijstjes die ik her en der bijhoud.

Waarom? Omwille van de Pegasusloop. Een wedstrijd van 10 kilometer door m’n eigen dorpje. Het zou bovendien reeds mijn vierde opeenvolgende deelname kunnen worden.

De omstandigheden waren echter verre van ideaal: zaterdagavond moest ik gaan draaien op de 30-ste verjaardagsfuif van Kevin, er was het hele gedoe met het zomeruur en daar bovenop regende het een half uur voor de start pijpestelen.

Desondanks bond ik toch de schoenen aan. Liever 10 kilometer in weer en wind, dan in slaap vallen in de zetel (bij wijze van spreken).

Snel snel nog inschrijven en me naar de start begeven, waar er wel wat (lokaal) bekende koppen reeds klaarstonden. Na wat oponthoud klonk verrassend het startschot, waarna de massa (nou ja) zich in gang zette.
Het tempo zat er van bij de start meteen in. Ik schoof enkele rijen op en postioneerde me rond de 12de plaats. De eerste kilometer legden we af in 3min35. Veel te snel natuurlijk, maar oude gewoonten slijten niet.

De wind ranselde onze lijven, en de groepjes begonnen zich te vormen. Wie alleen de sprong naar een ander groepje waagde viel vaak snel terug. Na 3 kilometer (11min05) kwam het eerste keerpunt in het parcours en zat de wind eindelijk wat mee. Mijn maag begon echter te protesteren tegen een half middagmaal zonder ontbijt, en ook het algemeen gevoel werd minder. Ik beet me vast in het groepje, en haalde het keerpunt halverwege (5km) in 19min03.

De eerstvolgende kilometer bleef ik aanklampen, maar toen het tempo, door voorbijstekende lopers, de hoogte in ging besloot ik de groep te laten gaan en op eigen tempo verder te gaan. Lang moest ik niet alleen lopen voor ik werd opgepikt door een groepje van 3. Daar bleven we mooi samen tot de laatste 2 kilometer. Mijn lotsgenoten hadden een grotere versnelling dan ik in huis, waardoor ik compleet in de wind kwam te zitten en ik centimeter per centimeter terrein verloor.

De laatste honderden meters verdapperde ik nog omdat ik achter me nog andere lopers hoorde naderen. Uiteindelijk legde ik de 10 kilometer af in 38 minuten en 8 seconden. Niet mijn scherpste tijd ooit, maar wel meer dan 4 minuten sneller dan het jaar voordien.

Een goede generale repetitie voor de 20km van Brussel? Ja en nee.
Het is duidelijk dat snelheid wel snor zit (al had ik er nog niet op getraind), maar dat ik nu op afstand moet gaan trainen, om het verval tegen te gaan.

De volledige uitslag (heren 10km)vind je hier.

Londerzeels dialect (1)

Deze week gehoord: Shjètvoas.

Beter gekend als: staartbeentje.

Kermis TD

Naar jaarlijkse traditie organiseerde onze discobar ook dit jaar weer de Kermis TD, ter ere van (je raadt het nooit) de kermis in Londerzeel.

De weken voordien stond ik in dubio: zowel op de trouwfeest van Godelieve haar nicht, als op deze fuif moest ik gaan draaien, maar uiteindelijk koos ik voor het laatste.

Naar goede gewoonte werd het weer een feestje van jewelste, dat tot diep in de ochtend doorging.

Na de verplichte opkuis kropen we allemaal ons nestje in, om ‘s middags opnieuw verzamelen te blazen in ‘t Gildenhuis in Londerzeel, waar alle organisatoren en medewerkers zich samen ontfermden over menige kilo’s mosseltjes.

Ook dit jaar was het weer een succes, volgend jaar verwachten we niet minder!

Noeste arbeid

Vandaag moest er gewerkt worden in Londerzeel: niet alleen moest de mazoutketel verder uitgegraven worden, ook de nieuwe traptreden moesten verder op maat gezaagd worden.

Traptreden zijn al klaar

Op vaders kan je rekenen!

Pas sinds gisteravond beschikken we over de (juiste maat van de) profielen, vanavond stond er al een lading op maat gezaagde traptreden in Londerzeel op ons te wachten.

Deze zijn nog niet dadelijk gebruiksklaar: de moeilijke hoeken moeten nog gezaagd worden, en het geheel moet nog mooi opgeschuurd worden.

Desalniettemin fantastisch werk op zulke korte termijn.

Feestdag = werkdag

Pinkstermaandag. Door het mooie weer voltrekt er zich een volksverhuis van het binnenland naar de kust. Niets daarvan in Londerzeel: daar wordt naarstig doorgewerkt.

Mijn vader en ik waren een hele dag druk in de weer.
We ruimden het laatste afval uit de tuin, boorden alle Ytongblokken vast, sorteerden en zaagden het hout, kuisten de garage op, maar vooral: werkten de ijzeren dragers weg in de zijmuur van onze slaapkamer.

Na dit verlengde weekend ziet alles er in Londerzeel al heel anders uit: de tuin is terug bewandelbaar, in de garage kan men terug gereedschap terugvinden, en binnen in het huis zijn de belangrijkste taken volbracht.

De komende weken kunnen we dan de mazouttank blootleggen, zodat deze geruimd kan worden, maar eerst moeten dan wel de containers opgehaald worden.

Eenmaal deze weg zijn, kunnen we dan ook de poort hangen die we in elkaar staken.

Container n°2

Godelieve en ik waren vandaag het grootste deel van de dag in Londerzeel, scheppend, zeulen en afval kappend.

Ondanks enkele onderbrekingen (het bezoek van Sabine, Geert & kids, en de maaltijd op locatie) slaagden we er toch in de hele berg weg te werken, met uitzonderingen van een klein bergje aarde.

Zo staan er nu dus 2 containers klaar voor ophaling.

Een minder aangename vaststelling: bij nazicht van het reeds gepresteerde werk, bleek een ruit in de living gebarsten te zijn, en sluit het klapraampje van de badkamer op het gelijkvloers niet goed.
De architect heeft hier al weet van, en zal Van Doorslaer contacteren.

Stukadoor wel, ramen niet

Vanmorgen was er een onverwacht telefoontje uit Londerzeel.

(Eerst wat achtergrond: we waren met de familie overeengekomen dat ze ‘s morgens niet meer zouden bellen, vermits de stukadoor gedurende 2 weken elke morgen zou beginnen te werken.)

Ik keek dan ook verbaasd op toen de telefoon rinkelde, en ik het nummer herkende.

De stukadoor bleek, zoals gepland, van start te zijn gegaan, maar van de schrijnwerkers was geen spoor te bekennen.

Een telefoontje naar de architect bracht duidelijkheid: tegen woensdagmiddag ten laatste zullen alle ramen en de deur geplaatst zijn.

Deze laatste kwam ook met de stukadoor overeen qua werkschema, zodat ook deze van deze vertraging geen hinder zal ondervinden.

Elektriciteit (dag drie) en water (dag een)

Na slechts enkele uurtjes slaap begaven we ons weer met z’n drieën naar Londerzeel.
Het eerste werk was het boren van de afvoerleidingen, omdat dit het meeste lawaai maakt.

Nadat deze taak erop zat, werden de taken verdeeld: ik rondde verder de elektriciteit beneden af, terwijl mijn vader en oom zich boven bezig hielden met de afvoer.

Naderhand ging mijn oom alleen verder met het plaatsen van de waterleiding doorheen het huis, en plaatste ik, samen met mijn vader, de rest van de elektrische leidingen.

Spijtig genoeg was er onvoldoende materiaal om alles qua elektriciteit af te ronden, maar toch mogen we fier zijn.

Op het gelijkvloers ontbreken er nog 5 voedingskabels (2x trapverlichting, 2x verandaverlichting en het zonnescherm), een TV-kabel en een UTP-kabel.
De eerste verdieping is nagenoeg compleet. Er resten nog 2 UTP-kabels, en een TV-kabel.
Helemaal op de bovenste verdieping is er nog het meeste werk: door een tekort aan kabels kon er amper verlichting geplaatst worden.
Los daarvan, moet de bekabeling van de tweede kinderkamer nog gebeuren, maar dit kan pas gebeuren, nadat de aannemer deze is komen metsen.

De waterleiding vordert ook mooi: op het gelijkvloers ligt het merendeel van het koud circuit.
Dit is echter precisiewerk, en dat kost tijd.

Voorlopig ligt alles mooi op schema, en hoop ik volgend weekend zo goed als rond te zijn wat betreft elektriciteit.

Elektriciteit (dag twee)

De elektricien ging pas in de late namiddag langskomen om ons de kneepjes van het vak te leren, maar dat weerhield er ons niet van om reeds in de voormiddag de nodige werkjes op te gaan knappen in Londerzeel.

We gingen van start met het uitkappen van de dichtgebetonneerde goot, maar daarin de afvoerbuizen van het tweede verdiep.
Nu de stalen balken er liggen, kunnen we deze langs de onderzijde van het plafond leggen, zodat we op de tweede verdieping minder chape moeten leggen.

Na dit werkje werd het overschot van de leien verplaatst, zodat er ruimte is om volgend weekend een container te laten afleveren.

Vervolgens slepen we de vloer van de veranda gelijk. Vroeger stond er immers tussen de veranda en de keuken een muur, maar sinds deze afgebroken is, lag de vloer niet meer op één lijn.
We hebben nu, op aanraden van de vloerder, de vloer over de hele lengte op één lijn geslepen, zodat de keukenvloer er passend kan op geplaatst worden.

Rond 14u30 arriveerde Danny, en kregen we onze instructies (en een kleine demonstratie) voor het leggen van leidingen.
Mijn vader trok wat groen weg na het aanhoren van de technische kant van de zaak, maar we verdeelden het werk zodat ieder van ons de juiste taak toebedeeld kreeg.
Eenmaal Danny terug naar huis was, kwamen we op kruissnelheid.

De avond begon al te vallen, toen ook mijn oom langskwam, om een handje toe te steken.
De avondmaaltijd werd overgeslagen, en toen ook onze enige lamp het begaf, stelden we vast dat het al half elf was.

We hebben dan ook een enorme inspanning geleverd: op het gelijkvloers en het eerste verdiep ligt het merendeel van de bekabeling voor stopcontacten, en alle bekabeling voor lichtschakelaars.
Alle gaten voor de verlichting van het gelijkvloers zijn geboord, en de kabels zijn gelegd.

Nu is het echter tijd voor een frisse douche, zodat we na een korte nachtrust morgen verder kunnen werken.