Bouwvergunning nummer 2

Na het fiasco vorige week is het deze week dan toch gelukt: gewapend met 4 takszegels van 5 euro, en de nodige cash in de portefeuille is het me gelukt onze aangepaste bouwtoelating af te halen.

In principe geldt er een wachttijd van 25 kalenderdagen na de beslissing van de gemeente, waarin de provinciale dienst Stedebouw bezwaar kan aantekenen. Hiervan zijn reeds 11 dagen verlopen, en gezien het weer ziet het er niet naar uit dat de aannemer voor het verstrijken van deze periode zou kunnen beginnen.

Maar hoe dan ook: we hebben groen licht, en kunnen hopen op de weergoden om ons van dienst te zijn.

Nieuwe handtekening

De vernieuwe bouwaanvraag was blijkbaar niet volledig genoeg voor de dienst Openbare Ordening.

Om problemen met Stedenbouw te vermijden, moest ook de hantekening van mijn vader (als eigenaar van de aanpalende woning) om alle documenten en plannen staan.

Aangezien de dienst alleen geopend is op weekdagen van 9 tot 12, ging hij eerst langs alvorens naar het werk te vertrekken.

Nu ook deze laatste formaliteit van de baan is, komt de zaak aanstaande maandag voor, en horen we waarschijnlijk woensdag het verdict.

Duimen maar!

Goed en slecht nieuws

Nadat we noch de architect, noch de stedenbouwkundige ambtenaar gisteren aan de lijn kondigen krijgen, is dit vandaag dan toch gelukt via e-mail.

Donderdag zijn beide partijen tot de conclusie gekomen de de nieuwe plannen niet gehomologeerd kunnen worden.
Slecht nieuws zou je denken, en ergens klopt dit wel.

Het is echter zo slecht nog niet: een kleine aanpassing aan de planning zou ervoor kunnen zorgen dat we alsnog de goedkeuring krijgen.

De plannen waren dusdanig getekend, dat de kroonlijst (dakgoot) vooraan op dezelfde hoogte bleef, maar dat erboven een muur van 90cm zou gemetst worden, bekleed met leien.
De provincie vond dit echter een al te rare dakconstructie, en gaat er schoorvoetend mee akkoord dat we de kroonlijst vooraan verhogen met 90cm.

Aldus zullen de plannen aangepast moeten worden, en zal vooraan de bestaande betonnen dakgoot afgebroken moeten worden, om 90cm hoger vervangen te worden door een hanggoot.

We staan echter nog in dubio omtrent de achtergevel. Via een e-mail bevestigen de bevoegde instanties dat ze ermee akkoord gaan dat we ook achteraan de dakgoot afbreken en 90cm verhogen, maar rekening houdend met de veranda, en met de nieuwe achtermuur zal dit geen sinecure worden.

Dit weekend valt de beslissing, en waarschijnlijk zullen we dinsdag de vernieuwe plannen binnenbrengen.

Naar Ruimtelijke Ordening

Gewapend met de vernieuwde plannen, en geflankeerd door de voorzitter van Delta (een goede vriend van de bevoegde schepen), trok ik vanavond naar de afdeling Ruimtelijke Ordening te Malderen.

Ik keerde echter terug met gemengde gevoelens.
Enerzijds was ik tevreden, omdat onze argumenten en enkele telefoontjes duidelijk voldoende waren om de gemeente te overtuigen van de noodzaak van de plannen.
Anderzijds iets minder tevreden, omdat de eindbeslissing uiteindelijk bij de stedenbouwkundige dienst van de provincie ligt, die meestal niet geneigd is een verhoging van de kroonlijsthoogte toe te staan.

Aanstaande donderdag is er echter een vergadering belegd tussen beide partijen (gemeente en provincie), waarop onze zaak zal bepleit worden.

Kan de provincie overtuigd worden, dan kan er een nieuwe bouwvergunning aangevraagd worden, en kunnen de werken hervat worden.

In het slechtste geval zullen we een nieuwe oplossing moeten bedenken.

Vergadering

Aangezien de temperaturen het niet toelieten de werken verder te zetten, deed er zich vandaag geen continuïteitsprobleem voor, maar een beslissing diende wel zo snel mogelijk genomen te worden.

Na heel wat over-en-weer getelefoneer werd vandaag besloten een vergadering in te lassen, met architect, aannemer en wijzelf.

Als snel bleek onze ‘enige’ optie: het begaan van een bouwovertreding en hopen dat men op 5 jaar tijd geen klacht indient, een utopie te zijn. Niet alleen wij, maar voornamelijk de aannemer zou als schuldige aangewezen worden.
Vanzelfsprekend was deze niet bereid dat risico te lopen.

Andere scenario’s passeerden de revue, maar geen van allen bood de noodzakelijke hoofdruimte voor de gang op het tweede verdiep.
Uiteindelijk werd de knoop doorgehakt (na lang wikken en wegen), en werd besloten de werken voor onbepaalde duur op te schorten, om een aanpassing van de bouwaanvraag in te dienen.

De architect zou een verkennend gesprek voeren met de stedebouwkundige, terwijl vrienden van de familie eens hun oor te luisteren gingen leggen bij het hoger kader op diezelfde afdeling.

Oponthoud zonder meer, maar de uitkomst is hoogst onzeker. Over de gevolgen in geval van afwijzing durven we ons momenteel nog niet te buigen.

Het hoogteprobleem was echter niet het enige punt op de agenda. Nadat de aannemer vorige week op het allerlaatste moment het uitbreken van de trapopening verhinderd had, bleek nu waarom: er is geen pasklare oplossing voorhanden die de bestaande betonplaat (de vloer vand e tweede verdieping) in de lucht kan houden.
Deze trapopening creëren, zou betekenen dat heel het boeltje naar beneden zou tuimelen.

En daar hield deze slecht-nieuws-show niet bij op: zelfs indien voor bovenliggend probleem een oplossing gevonden wordt, dan hangt er langs de zij -en voorgevel van het huis een strook beton van meer dan 1m20 lang zomaar op een stukje baksteen te bengelen. Het is al onzeker of dit niet uit zichzelf zou afbreken, maar bij het plaatsen van enig gewicht op de constructie zou ze zeker tegen de vlakte gaan.

Architect nog aannemer konden garanties bieden met betrekking tot de stabiliteit en haalbaarheid van hun oplossingen, dus werd besloten de hulp in te roepen van een gespecialiseerd ingenieur.
Deze zal in de loop van de week de werf bezoeken, en een studie uitvoeren met betrekking tot beide problemen.

Verwacht dus de komende weken niet al te veel verbouwingsnieuws op deze site, tenzij al het gelobby iets uithaalt, of het voorstel dadelijk afgeschoten wordt….

Consternatie op de werkvloer

Na eerst bij Plafomat zijn langegaan om PVC-buizen, en deze vakkundig geplaatst te hebben, trok ik eens naar de tweede verdieping, om een inschatting te kunnen maken van hoe alles er uit zou zien eenmaal de aannemer klaar was.

Groot was dan ook mijn ontzetting toen ik plaatsnam bovenop de betonnen balk die de tweede verdieping doormidden snijdt.  Deze balk draagt de hele betonnen plaat die als vloer dient voor de tweede verdieping, en moet dus ook bewaard worden. Ten gevolge hiervan zal de vloer met 35 cm verhoogd worden.

Dit geeft slechts één probleem, maar wel een enorm: de architect was dit vergeten in zijn plannen.
Door de speciale constructie, en de beperkingen van stedebouw, betekent dit dat er in de gang op het tweede verdieping een maximale hoogte is van 1m80, en een minimale hoogte van 1m60.
Het spreekt voor zich dat dit te weinig is, en allerlei scenario’s werden gewikt en gewogen.

De architect werd erbij gehaald, die verbaasd onze bevindingen moest bevestigen, en dadelijk zijn verontschuldigingen aanbood.

De komende uren en dagen zal hij het plan proberen te hertekenen, in samenspraak met de aannemer en ons.

Afwachten dus wat het gaat worden, maar dat er alweer vertraging zal optreden, staat wel vast.