Vandaag kwam JPJ even terug om de trappen finaal af te werken.
Leuningen werden geplaatst, een borstwering werd geïnstalleerd, en het geheel werd wat opgefraaid.
Het resultaat mag gezien worden!
Zondag namen we mijn grootmoeder al eens mee tot op de hoogste verdieping, zodat ook zij eens een blik kon werpen op de bouw.
Het was vermoeiend voor haar, maar ze was danig onder de indruk.
Na felle telefoontjes tussen architect en aannemer vorige week, is deze laatste vandaag dan toch van start gegaan met het plaatsen van de vensterbanken en dorpels, en het metsen van de derde slaapkamer.
Volgens zijn schatting zou dit maar 1 dag werk zijn.
Vanavond neem ik poolshoogte. De trapconstructeur komt immers langs om alles op te meten, zodat ook hij spoedig kan beginnen.
Vandaag had de dag van de bevestiging moeten zijn.
2 weken geleden slepen, kapten en plaatsten we alle voorzieningen voor elektrische leidingen.
Vorige week trokken we al een groot deel van de leidingen.
Vandaag was er dan de afspraak met de elektricien, om alles te overlopen en na te kijken, zodat de leidingen vastgelegd konden worden.
Eerst was er wel nog wat werk te doen: de verlichting op het bovenste verdiep, de trapverlichting, …
Wanneer het echter tijd was om alles te controleren, bleek de elektricien niet meer te kunnen komen.
We konden dus kiezen: naar huis gaan, om dusdoende geen foute leidingen vast te leggen, maar de werkdruk laten op te stapelen, of alvast de kabelgoten met leidingen dichtsmeren.
De rest van de dag rondden we het elektriciteitswerk af, en kozen voor de laatste optie.
Volgend week maandag mogen we de elektricien alsnog verwachten, om alles door te nemen.
Na slechts enkele uurtjes slaap begaven we ons weer met z’n drieën naar Londerzeel.
Het eerste werk was het boren van de afvoerleidingen, omdat dit het meeste lawaai maakt.
Nadat deze taak erop zat, werden de taken verdeeld: ik rondde verder de elektriciteit beneden af, terwijl mijn vader en oom zich boven bezig hielden met de afvoer.
Naderhand ging mijn oom alleen verder met het plaatsen van de waterleiding doorheen het huis, en plaatste ik, samen met mijn vader, de rest van de elektrische leidingen.
Spijtig genoeg was er onvoldoende materiaal om alles qua elektriciteit af te ronden, maar toch mogen we fier zijn.
Op het gelijkvloers ontbreken er nog 5 voedingskabels (2x trapverlichting, 2x verandaverlichting en het zonnescherm), een TV-kabel en een UTP-kabel.
De eerste verdieping is nagenoeg compleet. Er resten nog 2 UTP-kabels, en een TV-kabel.
Helemaal op de bovenste verdieping is er nog het meeste werk: door een tekort aan kabels kon er amper verlichting geplaatst worden.
Los daarvan, moet de bekabeling van de tweede kinderkamer nog gebeuren, maar dit kan pas gebeuren, nadat de aannemer deze is komen metsen.
De waterleiding vordert ook mooi: op het gelijkvloers ligt het merendeel van het koud circuit.
Dit is echter precisiewerk, en dat kost tijd.
Voorlopig ligt alles mooi op schema, en hoop ik volgend weekend zo goed als rond te zijn wat betreft elektriciteit.
The roof is on fire!
Neen, alle gekheid op een stokje: het dak stond niet in brand gisteren, maar wel de dakdekkers.
Omstreeks 7u ‘s morgens begonnen ze aan hun dagtaak, die normaliter 2 dagen ging duren.
Iets na zevenen ‘s avonds verlieten ze de werf, en volledig afgewerkt dak achterlatend.
We gingen kijken, en zagen dat het goed was: alles is tot in de puntjes afgewerkt, en ook de velux is piekfijn geplaatst.
In de namiddag waren de mensen van de airconditioning ook langsgeweest, en ook zij konden hun taak volledig uitvoeren: alle binnen en buitenleidingen zijn aanwezig.
Als alles volgens schema verloopt, start de aannemer maandag met de creatie van een extra kinderkamer en het plaatsen van de blauwe hardsteen.
De laatste week van mei worden de ramen en deuren geplaatst.
In de tussentijd is het aan ons om de elektrische leidingen te leggen, en de waterleiding te plaatsen.
Begin juni is het dan de beurt aan de stukadoor, voor de bepleistering, en vervolgens aan de man van de trappen en de chauffagist.
Er staat nog veel werk voor de boeg, maar we zijn weer een stapje dichter bij het uiteindelijke doel.
Vandaag was het tijd om een heel scala winkels te bezoeken.
We begonnen onze trip met een bezoek aan een houthandel, om treden te kiezen voor de trappen.
Het besluit: we gaan hier nog eens goed over nadenken. Misschien kiezen we wel voor matglazen treden.
Volgende halte: de natuursteenhandel, om vensterbanken te kiezen.
Blijkbaar is er een dusdanig tekort aan geschoolde steenbewerkers, want de leverancier van onze vloertegels vindt niet genoeg arbeidskrachten om ook nog venstertabletten te maken.
We werden echter mooi doorverwezen naar zijn neef, waar we onze bestelling doorgaven, en te horen kregen dat deze kort na het bouwverlof geleverd en geplaatst konden worden.
Vanwege de hellingshoek van het dak hebben we (bijna) geen keuze tot het plaatsen van een kleerkast in onze slaapkamer, tenzij we opteren voor een ingemaakte kast.
Om een idee te kunnen vormen van de mogelijkheden, en de eraan gekoppelde prijs, zetten we koers naar onze keukenhandel
Na een snelle hap vertrokken we naar Brussel, om er mijn borstnummer voor de 20km van Brussel op te halen.
Godelieve haar kennis van de Brusselse binnenstad kwam ons ook dit keer goed van pas: zonder GPS loodste ze ons probleemloos van en naar de plaats van onze bestemming (en terug).
We hielden ook nog halt aan een poorthandel, maar kwamen net te laat: de poort ging letterlijk voor onze neus dicht.
Niet alleen zouden ramen en deuren, electriciteit, water, binnenbepleistering en trappen voor het bouwverlof klaar moeten zijn, we kregen ook nieuws dat de chauffage nog voor het bouwverlof zou geïnstalleerd worden.
Ook een concrete planning is klaar.
Eind volgende week zou de dakdekker klaar moeten zijn.
Vanaf dan kunnen we beginnen met het uitslijpen van gleuven voor elektriciteit en water.
Tegen eind mei zouden de ramen en buitendeuren geplaatst moeten zijn.
De eerste weken van juni is het de beurt aan de stukadoor, voor de binnenbepleistering.
Eind juni volgen dan simultaan de trappen en de chauffage.
Met wat geluk kunnen we dan ook nog de airco en gyproc plaatsen. Binnenkort verwachten we ook daarover nog wat nieuws.
De architect wist gisteren langs de telefoon enkele interessante weetjes mee te delen.
En dan zijn er nog de buitenbepleistering, het leegruimen van de oude mazouttank, het plaatsen van de waterput, het opbreken van de waterafvoer (om aan te sluiten op de nieuwe waterput), het vullen van enkele containers (met afval dat op het gazon ligt opgestapeld),…
Werk genoeg dus.
We zullen ons de komende weken en maanden alvast niet vervelen!
Aangezien de temperaturen het niet toelieten de werken verder te zetten, deed er zich vandaag geen continuïteitsprobleem voor, maar een beslissing diende wel zo snel mogelijk genomen te worden.
Na heel wat over-en-weer getelefoneer werd vandaag besloten een vergadering in te lassen, met architect, aannemer en wijzelf.
Als snel bleek onze ‘enige’ optie: het begaan van een bouwovertreding en hopen dat men op 5 jaar tijd geen klacht indient, een utopie te zijn. Niet alleen wij, maar voornamelijk de aannemer zou als schuldige aangewezen worden.
Vanzelfsprekend was deze niet bereid dat risico te lopen.
Andere scenario’s passeerden de revue, maar geen van allen bood de noodzakelijke hoofdruimte voor de gang op het tweede verdiep.
Uiteindelijk werd de knoop doorgehakt (na lang wikken en wegen), en werd besloten de werken voor onbepaalde duur op te schorten, om een aanpassing van de bouwaanvraag in te dienen.
De architect zou een verkennend gesprek voeren met de stedebouwkundige, terwijl vrienden van de familie eens hun oor te luisteren gingen leggen bij het hoger kader op diezelfde afdeling.
Oponthoud zonder meer, maar de uitkomst is hoogst onzeker. Over de gevolgen in geval van afwijzing durven we ons momenteel nog niet te buigen.
Het hoogteprobleem was echter niet het enige punt op de agenda. Nadat de aannemer vorige week op het allerlaatste moment het uitbreken van de trapopening verhinderd had, bleek nu waarom: er is geen pasklare oplossing voorhanden die de bestaande betonplaat (de vloer vand e tweede verdieping) in de lucht kan houden.
Deze trapopening creëren, zou betekenen dat heel het boeltje naar beneden zou tuimelen.
En daar hield deze slecht-nieuws-show niet bij op: zelfs indien voor bovenliggend probleem een oplossing gevonden wordt, dan hangt er langs de zij -en voorgevel van het huis een strook beton van meer dan 1m20 lang zomaar op een stukje baksteen te bengelen. Het is al onzeker of dit niet uit zichzelf zou afbreken, maar bij het plaatsen van enig gewicht op de constructie zou ze zeker tegen de vlakte gaan.
Architect nog aannemer konden garanties bieden met betrekking tot de stabiliteit en haalbaarheid van hun oplossingen, dus werd besloten de hulp in te roepen van een gespecialiseerd ingenieur.
Deze zal in de loop van de week de werf bezoeken, en een studie uitvoeren met betrekking tot beide problemen.
Verwacht dus de komende weken niet al te veel verbouwingsnieuws op deze site, tenzij al het gelobby iets uithaalt, of het voorstel dadelijk afgeschoten wordt….
Een weekendje rust deed de aannemer blijkbaar deugd: met hernieuwde energie toog hij maandagochtend aan het werk.
Voor het eerst werd er van de plannen afgeweken: in plaats het plafond van het gelijkvloers te laten dragen door betonnen balken, besloot de aannemer gebruik te maken van stalen balken.
Deze zijn minstens even stevig, en kunnen onmiddelijk gebruikt worden.
Zo zijn er vandaag 2 balken geplaatst: ééntje over de hele breedte van het huis, op de grens tussen keuken en berging, en ééntje om de nieuwe trapopening te omgeven.
Op de stalen balken worden vervolgens voorgegoten betonnen balkjes gelegd, op een regelmatige afstand van elkaar.
Tussen deze balkjes worden tenslotte voorgegoten betonnen blokken gelegd die gedragen worden door de onderliggende balkjes.
Om het geheel nog verder te verstevigen wordt er boven het geheel nog een betonlaag gegoten.
Momenteel liggen er dus al de 2 stalen balken, een gedeelte van de betonnen balken, en enkele blokken tussenin.
Verder zijn de zijramen, waar nodig, dichtgemaakt.
Voor het nieuwe raam in de zijgevel is echter reeds plaats gelaten.
Tenslotte is men begonnen met het dichtmetsen van de voormalige garagepoort, welke zal dienen als voordeur.
Om eenvoudiger (en droger) te werken besloot de aannemer trouwens het merendeel van het materiaal en de grondstoffen in de keuken te zetten.
Op die manier spaart hij tijd uit, en voorkomt hij voor een deel de kans op diefstal van materieel.