Mazouttank verwijderd

All Clean had beloofd ‘s morgens de mazouttank te komen saneren en verwijderen.

Aangezien ik in Nantes zat, was mijn vader opzichter van dienst.

Zoals afgesproken werd de tank eerst grondig gereinigd.
Dit werkje was rond half negen al afgerond.

Van dan af was het wachten op de oplegger met kraan, die de tank zou komen takelen.
Na veel telefoontjes over en weer, werd de tank ‘s avonds eindelijk opgetakeld.

Nu de put volledig vrij is, kunnen we deze verder uitgraven, om er de waterput in te plaatsen.

Traptreden zijn al klaar

Op vaders kan je rekenen!

Pas sinds gisteravond beschikken we over de (juiste maat van de) profielen, vanavond stond er al een lading op maat gezaagde traptreden in Londerzeel op ons te wachten.

Deze zijn nog niet dadelijk gebruiksklaar: de moeilijke hoeken moeten nog gezaagd worden, en het geheel moet nog mooi opgeschuurd worden.

Desalniettemin fantastisch werk op zulke korte termijn.

Elektriciteit en water (again)

Een feestdag weerhoudt er ons niet van om te werken.
Er moesten immers nog waterleidingen gelegd worden, bekabeling gelegd worden, en muurtjes gemetest worden.

Ikzelf kon maar tot ‘s middags aanwezig zijn, maar mijn vader en oom rondden deze werken af omstreeks 18u.

Elektriciteit (dag drie) en water (dag een)

Na slechts enkele uurtjes slaap begaven we ons weer met z’n drieën naar Londerzeel.
Het eerste werk was het boren van de afvoerleidingen, omdat dit het meeste lawaai maakt.

Nadat deze taak erop zat, werden de taken verdeeld: ik rondde verder de elektriciteit beneden af, terwijl mijn vader en oom zich boven bezig hielden met de afvoer.

Naderhand ging mijn oom alleen verder met het plaatsen van de waterleiding doorheen het huis, en plaatste ik, samen met mijn vader, de rest van de elektrische leidingen.

Spijtig genoeg was er onvoldoende materiaal om alles qua elektriciteit af te ronden, maar toch mogen we fier zijn.

Op het gelijkvloers ontbreken er nog 5 voedingskabels (2x trapverlichting, 2x verandaverlichting en het zonnescherm), een TV-kabel en een UTP-kabel.
De eerste verdieping is nagenoeg compleet. Er resten nog 2 UTP-kabels, en een TV-kabel.
Helemaal op de bovenste verdieping is er nog het meeste werk: door een tekort aan kabels kon er amper verlichting geplaatst worden.
Los daarvan, moet de bekabeling van de tweede kinderkamer nog gebeuren, maar dit kan pas gebeuren, nadat de aannemer deze is komen metsen.

De waterleiding vordert ook mooi: op het gelijkvloers ligt het merendeel van het koud circuit.
Dit is echter precisiewerk, en dat kost tijd.

Voorlopig ligt alles mooi op schema, en hoop ik volgend weekend zo goed als rond te zijn wat betreft elektriciteit.

Extra kamer

Nadat het trapgat was gekapt, betraden we de bovenste verdieping, om eens te bekijken hoe het er nu echt zou uitzien.

De grote slaapkamer zal, door het verhogen van de muur vooraan, ideaal zijn van grootte.
Ook de badkamer en kinderkamer blijken ruimer dan gedacht.

Vanzelfsprekend zal dit anders lijken eenmaal er meubilair in al deze kamers staat, maar we blijven positief denken.

Wat dadelijk opviel, was de ruimte van de overloop: een vlakte van ongeveer 2 meter op 3, waar niets nuttigs mee werd gedaan.

Simultaan kwamen Godelieve en mijn vader op het idee om een extra kamer te metsen, die zowel als kinderkamer, als voor opslag gebruikt zou kunnen worden.

De architect werd gecontacteerd. Deze zag geen enkel bezwaar, en ging de aannemer inlichten.
In de loop van de komende weken kan de aannemer dus nogmaals langskomen, om een extra kamer te metsen.

Autopech

Wegen met veel sneeuw en ijzel kunnen bij elke auto problemen veroorzaken, maar het probleem aan onze wagen was wel iets speciaals.

Reeds enkele dagen viel het me op dat de wagens achter ons sporadisch met hun lichten iets trachten te signaleren, maar we vonden nooit exact wat het probleem was.

Vanavond, bij het verlaten van Agfa, werd ik dan ook plotseling met de voldongen feiten geconfronteerd: ergens in de loop van vorige week moet er een vijsvan onze onderbodemplaat losgekomen zijn.

Op zich geen probleem, maar door de sneeuwophopingen op de weg, waren er stukken sneeuw en ijs tussen deze plaat en de onderkant van de auto gekomen, waardoor steeds meer en meer vijzen het begaven.

Resultaat: langs de bestuurderszijde hing deze plaat quasi over de grond te slepen.

Ternauwernood ben ik thuis geraakt (de garage was immers al dicht).

Het grote probleem is (was) echter dat ik morgen voor Agfa naar het ziekenhuis in Dunkerque (Frankrijk) moet, met onze wagen.
Redder in nood: mijn vader, die, onder mijn assistentie, met enkele moeren en bouten wat oplapwerk kon verrichten.

Enkele uren en telefoontjes later is er een plan: morgen vertrek ik vanuit Willebroek naar Sint-Martens-Latem, waar ik de wagen bij een Seat-garage achterlaat, met een begeleidende brief.
Een collega pikt me daar op, en we rijden samen naar Dunkerque.

‘s Avonds hoop ik tijdig de wagen op te kunnen pikken (als hij dan al hersteld is tenminste), om van daaruit naar Leuven door te rijden.

Nieuwe handtekening

De vernieuwe bouwaanvraag was blijkbaar niet volledig genoeg voor de dienst Openbare Ordening.

Om problemen met Stedenbouw te vermijden, moest ook de hantekening van mijn vader (als eigenaar van de aanpalende woning) om alle documenten en plannen staan.

Aangezien de dienst alleen geopend is op weekdagen van 9 tot 12, ging hij eerst langs alvorens naar het werk te vertrekken.

Nu ook deze laatste formaliteit van de baan is, komt de zaak aanstaande maandag voor, en horen we waarschijnlijk woensdag het verdict.

Duimen maar!

Geert Hoste Staat

Net als vorig jaar bood CTG toegangskaarten voor de eindejaarsconférence van Geert Hoste aan tegen verminderd tarief.
In principe kon iedere werknemer slechts twee kaarten bemachtigen, maar ik slaagde er in van er 4 te bestellen.

Door allerlei omstandigheden werd het een ‘men only’ avondje: mijn vader, 2 ooms en ik.
Godelieve zit momenteel in haar ‘busy’, en kan zich onmogelijk op dat uur al vrijmaken.

Geert Hoste: je houdt ervan, of je haat hem.
En hoewel de show vorig jaar geen hoogspringer was, was het toch entertainment van een hoge plank.

Dit jaar was het nog een stuk beter.
De show van meer dan 200 minuten (pauze exclusief) bracht iedereen veelvuldig aan het bulderen van het lachen.

Na een fabelachtig bisnummer ‘Je hebt me duizend maal belogen’ was het tijd om de steven huiswaarts te wenden, maar ook op de terugweg bleven zowel de grappen als het bisnummer in ons hoofd spoken.

Zowaar een gezellige avond!

In hogere sferen

Oorspronkelijk stond vandaag slechts één activiteit op het programma: het klaarmaken van de vroegere garage voor het gieten van de betonnen ondergrond.

Onze ambitie kent echter geen grenzen: na het middagmaal besloten mijn vader en ik de toestand van het dak eens aan een grondig onderzoek te gaan onderwerpen.

En zo geschiedde: via een lader klommen we in de dakgoot, en via het dakraam verschaften we ons toegang tot de voormalige zolder.

Van binnenuit verwijderden we enkele leien, zodat we het dakraam konden uitbreken.

Er restte alleen nog het uitbreken van een volledige rij leien, voor we ook het onderdak en het houten gebinte konden verwijderen.

Zo gezegd, zo gedaan, en van dan af was het een fluitje van een cent, en relatief eenvoudig werk: enkele rijen leien verwijderen, de roofing eronder wegsnijden, en het plankendek uitnagelen.

Toen het te donker werd om veilig verder te kunnen werken, hielden we ermee op, en moesten constateren dat we na een kleine 4 uurtjes zwoegen reeds een half dak gedomenteerd hadden.

Voorwaar geen slechte prestatie, en woensdag volgt dan ook vanzelfsprekend de andere helft.

In de put

Vandaag zaten we in de put. Letterlijk, niet figuurlijk.

Na het bezoek aan Desco togen mijn vader en ik aan het werk in de gutsende regen om de werkput buiten te kunnen graven.

Na twee uurtjes zwoegen bereikten we de gewenste diepte, en konden we beginnen met het doorboren van de funderingen, om daar de energiebuizen door te steken.

‘s Avonds waren deze dan eindelijk geplaatst conform de richtlijnen van de nutsmaatschappijen, zodat ze morgen dichtgemaakt kunnen worden.