Die middag in de Fnac
Ergens diep verscholen in onze kast lagen al enkele weken 2 cadeaubonnen van Fnac. Niet de traditionele bons, maar de nieuwerwetse: bankkaarten. Van die plastic ondingen waarvan je nooit weet hoeveel geld er op staat. Clever gezien van Fnac, daar niet van, maar qua customer experience wel een serieuze nul.
Aangezien het de laatste dag van de solden is, en de Fnac zich bovendien binnen wandelafstand bevindt, trok ik over de middag richting City 2. Al snel vond ik een drietal boeken, en begaf me nadien naar de kassa.
De barcodes werden gescand, het te betalen bedrag verscheen op de kassa, en ik overhandigde mijn eerste Fnac-bankkaart. Pling! 25 euro verdween van het totaal. Ik overhandig kaart nummer 2. Geen pling! De kassierster trekt de kaart meermaals door de scanner, doch helaas.
In rad Frans (terwijl er 3 nederlandsetalige boeken voor haar neus liggen) begint ze een uitleg dat er geen geld op de kaart staat. Wanneer ik haar de verpakking laat zien, neemt ze de kaart en verdwijnt voor een kwartier. De rij achter mij neemt intussen serieuze proporties aan, en het gemomple neemt toe.
De kassierster keert terug, zonder kaart. Nog steeds in een Franse woordenwaterval vang ik iets op als niet geïnitialiseerd. Mij best, maar wat doe ik eraan? Omdat ik ondertussen het spoor bijster ben vraag ik om een supervisor, bij voorkeur Nederlanstalig, zodat ik zelf ook mijn verhaal kan doen. Maar liefst vier (4!) mensen worden er bij gehaald, maar niemand kan mij in het Nederlands voorthelpen.
Uiteindelijk heb ik het hele boeltje maar cash betaald, zonder te weten wat er nu eigenlijk aan de hand was met die kaart. Kan ik het nu maken om aan de schenker te vragen of er wel degelijk geld op gestort was? Zowel het bedrag als de uiterste datum stond echter wel op de Fnac-verpakking.
En foei Fnac, dat jullie mensen niet degelijk te woord kunnen staan!
